ใครบอกว่าเทพเจ้าต้องเครียดตลอดเวลา? ฉากที่ลิงน้อยปีนป่ายไปทั่วตัวซุสและพระศิวะคือจุดเปลี่ยนอารมณ์ที่ดีที่สุด! จากฉากต่อสู้ที่ดุเดือด กลับกลายเป็นความวุ่นวายตลกๆ ที่ทำให้ยิ้มได้ตลอดทั้งฉาก การออกแบบคาแรคเตอร์ลิงน้อยน่ารักมาก เป็นลูกเล่นที่ทำให้พิทักษ์แผ่นดินแทนทวยเทพ มีมิติมากขึ้น ไม่ใช่แค่การต่อสู้ธรรมดา
ต้องยกนิ้วให้ทีมออกแบบตัวละครจริงๆ ทุกองค์ประกอบดูแพงและมีความขลัง ชุดเกราะทองของซุนอู้คงที่ดูทรงพลัง ตัดกับชุดขาวสะอาดตาของซุสได้อย่างลงตัว รายละเอียดลวดลายบนเสื้อผ้าและเครื่องประดับบอกเล่าเรื่องราวของตัวละครได้โดยไม่ต้องพูดเยอะ การปรากฏตัวของเหล่าเทพในพิทักษ์แผ่นดินแทนทวยเทพ ทำให้เห็นถึงความใส่ใจในทุกเฟรมภาพ
ตอนแรกคิดว่าเรื่องจะจบแบบดราม่าหนักๆ แต่กลับจบลงด้วยความอบอุ่นและรอยยิ้ม ฉากที่ซุนอู้คงปรากฏตัวพร้อมท่าทางสบายๆ ท่ามกลางเมฆา คือภาพที่จำไม่ลืมจริงๆ การจัดการปัญหาด้วยรอยยิ้มแทนการใช้กำลัง เป็นข้อความที่ดีมากสำหรับคนดู การดูพิทักษ์แผ่นดินแทนทวยเทพ จบแล้วรู้สึกอิ่มเอมใจ เหมือนได้พักจากความวุ่นวายในโลกจริง
ชอบมากตรงที่เรื่องไม่ได้โฟกัสแค่การต่อสู้ แต่เก็บรายละเอียดปฏิกิริยาของผู้ชมในสนามได้ดีมาก ทั้งความตื่นเต้น ความกลัว และความหวัง สีหน้าของตัวละครแต่ละคนสื่ออารมณ์ได้ชัดเจนมาก ดูแล้วรู้สึกเหมือนเรานั่งอยู่ในสนามนั้นจริงๆ การดำเนินเรื่องในพิทักษ์แผ่นดินแทนทวยเทพ เร็วกระชับ ไม่ยืดเยื้อ ทำให้คนดูไม่เบื่อเลยสักนิด
ฉากเปิดเรื่องคือที่สุดของความอลังการ! การปรากฏตัวของพระศิวะสีน้ำเงินเข้มพร้อมพลังสีเขียวมรกต ตัดกับแสงทองของซุนอู้คงได้อย่างลงตัว บรรยากาศในพิทักษ์แผ่นดินแทนทวยเทพ เต็มไปด้วยความตึงเครียดที่สัมผัสได้จริง การปะทะกันของสองตำนานทำให้คนดูอย่างเราต้องกลั้นหายใจตามทุกช็อต ภาพสวยจนต้องหยุดดูซ้ำหลายรอบ