ฉากเปิดตัวของตัวละครหลักทำได้ดีมาก แสงไฟที่สะท้อนบนชุดระยิบระยับดูเหมือนจะซ่อนเงาของความขัดแย้งไว้ หญิงสาวผมยาวที่มีเครื่องประดับรูปผีเสื้อดูบริสุทธิ์แต่แววตากลับบอกเล่าเรื่องราวมากมาย การกอดกันระหว่างสองหญิงสาวดูเหมือนจะเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของเรื่องใน อยากพาเธอกลับบ้าน ที่ทำให้คนดูต้องคาดเดาต่อไป
การแสดงออกทางสีหน้าของตัวละครแต่ละคนบอกเล่าเรื่องราวได้โดยไม่ต้องใช้คำพูด ชายหนุ่มในสูทสีเข้มดูเคร่งขรึมแต่สายตาจับจ้องไปที่หญิงสาวคนสำคัญตลอดเวลา ฉากที่หญิงในชุดไวน์แดงเข้าไปกอดหญิงชุดขาวช่างเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน เหมือนเป็นการยืนยันความสัมพันธ์บางอย่างใน อยากพาเธอกลับบ้าน ที่คนดูรอคอย
การจัดวางตัวละครในฉากนี้ทำได้ดีมาก ทุกคนยืนอยู่ในตำแหน่งที่บอกเล่าความสัมพันธ์ระหว่างกัน หญิงสาวสองคนที่แต่งตัวคล้ายกันแต่กลับมีบุคลิกต่างกันชัดเจน ฉากที่พวกเธอจับมือกันแล้วถูกแยกออกโดยหญิงในชุดสีแดงสร้างความตื่นเต้นได้ไม่น้อย เป็นตอนที่ทำให้ต้องกดดูต่อใน อยากพาเธอกลับบ้าน ทันที
ความตึงเครียดในงานเลี้ยงค่อยๆ เพิ่มขึ้นทีละนิด จากสีหน้าตกใจของหญิงสาวในชุดสีขาว สู่แววตาเย็นชาของชายหนุ่มในสูทสีดำ ทุกอย่างดูเหมือนจะถูกวางแผนไว้แล้ว ฉากที่หญิงในชุดสีแดงเข้ามาแทรกกลางระหว่างสองหญิงสาวเป็นจุดพีคที่ทำให้คนดูต้องกลั้นหายใจใน อยากพาเธอกลับบ้าน ตอนนี้น่าติดตามมาก
การดำเนินเรื่องในฉากนี้รวดเร็วแต่ไม่เร่งรีบเกินไป ทุกการเคลื่อนไหวของตัวละครมีความหมายซ่อนอยู่ หญิงสาวที่มีเครื่องประดับรูปผีเสื้อดูอ่อนโยนแต่กลับเป็นศูนย์กลางของพายุอารมณ์ ฉากที่เธอถูกกอดโดยหญิงในชุดสีแดงแล้วมีสีหน้าซับซ้อนทำให้คนดูต้องคาดเดาต่อไปใน อยากพาเธอกลับบ้าน ว่าความจริงคืออะไร