ชุดเดรสสีขาวของนางเอกดูสวยบริสุทธิ์แต่กลับเป็นจุดศูนย์กลางของดราม่าในงานนี้ การที่เธอต้องยืนเผชิญหน้ากับกลุ่มคนที่มีท่าทีไม่เป็นมิตร ทำให้เรารู้สึกเห็นใจเธอมาก ฉากที่เธอถูกจ้องมองด้วยสายตาเหยียดหยามมันเจ็บปวดแทนจริงๆ ดูแล้วอยากกระโดดเข้าไปปกป้องเธอทันที เนื้อหาใน อยากพาเธอกลับบ้าน เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งมาก
ตัวละครชายในชุดสีน้ำตาลดูมีอำนาจและน่าเกรงขามมาก แค่ยืนนิ่งๆ ก็ทำให้บรรยากาศรอบข้างเปลี่ยนไปทันที สายตาที่เขาจ้องมองไปยังคู่พระนางมันเต็มไปด้วยความหมายที่ซ่อนอยู่ ดูเหมือนเขากำลังวางแผนอะไรบางอย่างที่อันตราย การแสดงออกทางสีหน้าของเขาทำให้เรื่อง อยากพาเธอกลับบ้าน น่าติดตามขึ้นอีกหลายเท่าตัว
ชอบฉากที่ทุกคนหยุดพูดและจ้องมองกันด้วยความตกใจ มันสร้างความกดดันได้มหาศาลโดยไม่ต้องใช้คำพูดเลยแม้แต่คำเดียว สีหน้าของหญิงสาวในชุดสีม่วงที่เปลี่ยนจากยิ้มเป็นตกใจมันบอกเล่าเรื่องราวได้ชัดเจนมาก ความเงียบในฉากนี้ของ อยากพาเธอกลับบ้าน มันดังจนเราได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นเลย
ฉากที่พระเอกยื่นมือไปจับข้อมือพระนางแล้วดึงเข้ามาหาตัว มันคือโมเมนต์ที่พีคมาก! มันไม่ใช่แค่การจับมือธรรมดาแต่มันคือการประกาศศักดาว่าเธอเป็นของเขา ใครก็แตะต้องไม่ได้ ความหวงแหนในสายตาของเขามันชัดเจนมากจนคนดูต้องเขินแทน เรื่องราวความรักที่เข้มข้นแบบนี้ใน อยากพาเธอกลับบ้าน หาชมได้ยากจริงๆ
จากบรรยากาศที่ดูสงบๆ จู่ๆ ก็เกิดการปะทะกันทางคำพูดและสายตาอย่างรุนแรง การที่ตัวละครหลายฝ่ายเข้ามาเกี่ยวข้องทำให้ปมปัญหามันซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ ดูแล้วปวดหัวแทนตัวละครแต่ก็หยุดดูไม่ได้เลยสักนิด ความขัดแย้งในเรื่อง อยากพาเธอกลับบ้าน มันถูกปูมาอย่างดีจนมาถึงจุดระเบิดในฉากนี้