ชอบการแสดงสีหน้าของตัวละครมาก โดยเฉพาะเจ้าบ่าวที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อเจ้าสาว ตั้งแต่ช่วยใส่รองเท้าจนถึงการขอแต่งงานกลางสวนดอกไม้ แต่แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความกังวลเมื่อเห็นเธอไม่ตอบรับ ฉากที่เธอวิ่งไปกอดชายชุดโค้ทสีเขียวมะกอกทำให้รู้ว่าหัวใจเธออยู่ที่ไหน เรื่องราวใน รักที่ไปไม่ถึง สะท้อนให้เห็นว่าบางครั้งความรักก็ไม่ใช่แค่การอยู่ด้วยกัน แต่คือการเข้าใจกันจริงๆ
นาทีที่เจ้าสาวตัดสินใจวิ่งออกจากพิธีแต่งงานไปหาชายคนรักเก่า เป็นฉากที่เรียกน้ำตาได้ทันที แม้เจ้าบ่าวจะพยายามยื้อไว้แต่ก็สายเกินไป ความรักที่เธอมีให้ชายคนนั้นมันชัดเจนมากจากการกอดกันแน่นท่ามกลางสายลม เรื่องราวใน รักที่ไปไม่ถึง ทำให้เราตั้งคำถามว่า ถ้าเรารู้ว่าไม่ใช่คนของเราตั้งแต่แรก เรายังจะฝืนเดินต่อไปไหม
ชอบรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ในเรื่อง เช่น แหวนในกล่องสีแดงที่เจ้าบ่าวเตรียมไว้ หรือแววตาที่เปลี่ยนไปของเจ้าสาวเมื่อเห็นชายคนรักเก่าเดินเข้ามา ฉากในห้องนอนที่เจ้าบ่าวพยายามปลอบใจเธอแต่เธอกลับเงียบงัน บอกเล่าความห่างเหินได้ดีมาก รักที่ไปไม่ถึง ไม่ใช่แค่ชื่อเรื่อง แต่คือความรู้สึกที่ตัวละครต้องเผชิญจริงๆ
ดูแล้วรู้สึกสงสารเจ้าบ่าวมากที่เขาพยายามทุกอย่างแต่สุดท้ายก็ไม่ได้ใจเธอมา ฉากที่เขาคุกเข่าถือกล่องแหวนกลางสวนดอกไม้สวยๆ แต่เธอกลับมองไปที่ชายอีกคน มันเจ็บปวดแทนเขามาก เรื่องราวใน รักที่ไปไม่ถึง สอนให้รู้ว่าความรักบังคับไม่ได้ ต่อให้เราดีแค่ไหน ถ้าใจเขาไม่อยู่ที่นี่ ก็ไม่มีทางได้เขากลับมา
ฉากงานแต่งที่ควรจะเป็นจุดเริ่มต้นของความสุข กลับกลายเป็นฉากดราม่าที่บีบหัวใจสุดๆ เจ้าสาวในชุดสีขาวดูสับสนและเจ็บปวดมากตอนที่เจ้าบ่าวคุกเข่าขอแต่งงาน แต่แล้วเธอก็วิ่งหนีไปหาชายอีกคนทันทีที่ปรากฏตัว ความสัมพันธ์สามเส้านี้ซับซ้อนจนคาดเดาไม่ได้จริงๆ เหมือนดู รักที่ไปไม่ถึง ที่เต็มไปด้วยความเข้าใจผิดและความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ ใครกันแน่คือรักแท้ของเธอ