รักที่ไปไม่ถึง
ความเงียบที่ดังกว่าเสียงตะโกน
ชอบการแสดงออกทางสีหน้าของพระเอกมาก แม้จะไม่ได้พูดอะไรเยอะแต่สายตาที่มองแม่กับพ่อเลี้ยงนั้นบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดได้ชัดเจน ฉากที่เขายืนมองผ่านหน้าต่างในฉากย้อนอดีตยิ่งตอกย้ำความเจ็บปวดที่สะสมมานานสิบปี เรื่องราวใน รักที่ไปไม่ถึง ทำให้เราเห็นว่าการไม่สื่อสารกันมันทำลายความสัมพันธ์ได้มากแค่ไหน
เมื่อความหวังดีกลายเป็นมีดกรีดใจ
ฉากที่แม่ทำผลไม้หล่นพื้นแล้วลูกชายเข้าไปประคอง เป็นฉากที่บีบหัวใจมาก มันแสดงให้เห็นว่าลึกๆ แล้วเขายังรักแม่อยู่แต่ทิฐิมันบังตา การที่พ่อเลี้ยงพยายามเป็นตัวกลางแต่ก็ดูเหมือนจะทำให้สถานการณ์ตึงเครียดขึ้นไปอีก ดราม่าครอบครัวในเรื่อง รักที่ไปไม่ถึง นี้เล่นกับความรู้สึกคนดูได้เก่งมาก ดูแล้วอินจนน้ำตาไหล
ปมในอดีตที่แก้ไม่ตก
การตัดสลับระหว่างปัจจุบันกับอดีตสิบปีก่อนทำให้เห็นภาพรวมของปัญหาชัดเจนขึ้น รูปถ่ายใบเล็กๆ ที่แม่ถืออยู่คือกุญแจสำคัญของเรื่องนี้เลยก็ว่าได้ ความเข้าใจผิดที่สะสมมานานทำให้ทุกคนต้องเจ็บปวด โดยเฉพาะแม่ที่ต้องแบกรับความผิดที่ไม่ได้ก่อ เนื้อหาของ รักที่ไปไม่ถึง สะท้อนปัญหาครอบครัวได้ดีมาก
บทสรุปที่รอคอยหรือแค่จุดเริ่มต้นใหม่
ตอนจบของคลิปนี้ทิ้งปมไว้ให้คิดเยอะมาก ทั้งสายตาคู่นั้นและการที่แม่พยายามจะอธิบายอะไรบางอย่าง มันทำให้เราเอาใจช่วยอยากให้ทุกคนปรับความเข้าใจกันได้สักที การแสดงของนักแสดงทุกคนธรรมชาติมาก โดยเฉพาะฉากดราม่าที่ดูแล้วรู้สึกเหมือนเราเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้จริงๆ รักที่ไปไม่ถึง เป็นเรื่องที่ควรค่าแก่การติดตามต่อมากค่ะ
น้ำตาแม่ที่ลูกชายไม่อาจเข้าใจ
ฉากเปิดเรื่องทำเอาใจสลายทันทีเมื่อเห็นแม่ร้องไห้จนตัวสั่น ในขณะที่ลูกชายกลับยืนนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ความขัดแย้งในครอบครัวเรื่องนี้ถูกถ่ายทอดออกมาได้อย่างเจ็บปวด โดยเฉพาะตอนที่แม่พยายามจะอธิบายแต่กลับถูกตัดบท ความรู้สึกของแม่ใน รักที่ไปไม่ถึง นั้นมันช่างทรมานใจคนดูจริงๆ อยากให้ลูกชายหันมามองแม่บ้างเถอะค่ะ