ฉากเปิดเรื่องดูอบอุ่นมาก ทุกคนยิ้มแย้มแจ่มใสในงานเลี้ยง แต่พอเห็นสีหน้าของชายหนุ่มชุดน้ำเงินตอนยกแก้วดื่มแล้วรู้สึกขนลุกทันที เหมือนเขารู้ล่วงหน้าว่าเกิดอะไรขึ้น การแสดงสีหน้าเปลี่ยนจากยิ้มเป็นเย็นชาช่างน่ากลัวจริงๆ ดูในแอปเน็ตชอร์ตแล้วลุ้นจนตัวโก่ง ไม่คิดว่าเรื่อง (พากย์เสียง) หมอสูติคุมวังหลัง จะหักมุมได้โหดขนาดนี้
ชอบมุมกล้องที่จับภาพรอยยิ้มของชายชุดเทามากที่สุด ตอนแรกนึกว่าเขากำลังมีความสุขกับเพื่อนฝูง แต่พอฉากตัดมาตอนกลางคืนที่เขาล้มลงพร้อมเลือดไหลออกมาจากปาก ถึงได้รู้ว่ารอยยิ้มนั้นคือการอำลาที่เจ็บปวดที่สุด ฉากนี้ใน (พากย์เสียง) หมอสูติคุมวังหลัง ทำเอาจุกอกเลย ใครที่ดูแล้วไม่อินแสดงว่าหัวใจแข็งมากจริงๆ
บรรยากาศในงานเลี้ยงดูสนิทสนมกันมาก ทุกคนต่างยกแก้วอวยพรให้กัน แต่ใครจะรู้ว่าในน้ำใสๆ นั้นมีอะไรซ่อนอยู่ พอเห็นฉากที่ชายชุดดำล้มลงก่อนแล้วตามด้วยชายชุดเทา รู้สึกสงสารจับใจ การหักหลังที่มาจากคนใกล้ตัวแบบนี้มันเจ็บปวดที่สุด ดูจบแล้วอยากเข้าไปกอดตัวละครใน (พากย์เสียง) หมอสูติคุมวังหลัง เลย
ชอบวิธีเล่าเรื่องที่ใช้ภาพบอกทุกอย่างโดยไม่ต้องมีคำพูดเยอะแยะ แค่เห็นมือที่สั่นเทาตอนจับแก้วก็รู้แล้วว่าเกิดเรื่องไม่ชอบมาพากล ฉากที่ชายชุดเทาล้มลงกับพื้นแล้วมองขึ้นไปบนฟ้าด้วยสายตาว่างเปล่า มันสื่อถึงความหมดหวังได้ชัดเจนมาก ดูในแอปเน็ตชอร์ตแล้วรู้สึกอึดอัดตามตัวละครใน (พากย์เสียง) หมอสูติคุมวังหลัง ไปด้วยเลย
ต้องชมคอสตูมในเรื่องนี้จริงๆ ชุดแต่ละตัวดูหรูหราและเข้ากับยุคสมัยมาก แต่พอมารู้ทีหลังว่าชุดสวยๆ เหล่านั้นสวมใส่โดยคนที่กำลังวางแผนฆ่ากัน มันยิ่งทำให้รู้สึกย้อนแย้งและน่ากลัวขึ้นไปอีก โดยเฉพาะชุดของชายชุดน้ำเงินที่ดูภูมิฐานแต่กลับเป็นคนเจ้าเล่ห์ที่สุด ดู (พากย์เสียง) หมอสูติคุมวังหลัง แล้วต้องระวังคนรอบข้างให้ดี