ตัวละครชายชุดดำที่สวมมงกุฎหนามดูน่าเกรงขามมาก แค่ยืนชี้นิ้วก็รู้สึกถึงพลังอำนาจที่กดดันไปทั่วฉาก การที่เขาจ้องมองภาพวาดด้วยความโกรธแค้นแสดงให้เห็นว่าเขารู้ตัวว่ากำลังถูกปองร้าย ฉากนี้ใน การเรียนวิถีไร้ใจ สร้างความลุ้นระทึกได้ดีมาก ทำให้คนดูอยากเห็นตอนที่เขาโดนจัดการสักที
เคมีระหว่างนางเอกผมขาวกับพระเอกชุดขาวเข้ากันได้ดีมาก ทั้งคู่ดูสงบเยือกเย็นแต่แฝงไปด้วยพลังมหาศาล ฉากที่ยืนเคียงข้างกันตอนคุยกับเฒ่าอาจารย์ดูมีความเป็นคู่หูที่ไว้ใจกันได้เต็มที่ การแสดงออกทางสีหน้าที่นิ่งแต่สื่ออารมณ์ได้ชัดเจนทำให้ การเรียนวิถีไร้ใจ เรื่องนี้น่าดูขึ้นเยอะเลย
ชอบไอเดียที่ใช้ภาพวาดเป็นสื่อกลางในการต่อสู้หรือแก้ปัญหามาก ภาพวาดที่ดูเหมือนธรรมดาแต่กลับมีอิทธิพลต่อความเป็นจริง เป็นลูกเล่นที่แปลกใหม่สำหรับแนวเทพเซียน ฉากที่ภาพบนโต๊ะเริ่มขยับได้หรือเปลี่ยนรูปหน้าคนทำให้ การเรียนวิถีไร้ใจ มีมิติมากกว่าแค่การต่อสู้ด้วยเวทมนตร์ทั่วไป
ฉากในตลาดที่เฒ่าอาจารย์นั่งขายรูปวาดให้บรรยากาศที่ดูเรียบง่ายแต่ซ่อนความลึกลับไว้ แสงแดดที่สาดส่องลงมาบนชุดสีขาวของนางเอกดูสวยงามและตัดกับชุดสีเทาของเฒ่าอาจารย์ได้ลงตัว การเดินเรื่องใน การเรียนวิถีไร้ใจ ช่วงนี้ดูผ่อนคลายแต่ก็แฝงความตื่นเต้นว่าเรื่องร้ายๆ กำลังจะเกิดขึ้น
ฉากที่นางเอกผมขาวใช้พลังเปิดมิติเข้าไปหาเฒ่าอาจารย์ช่างวาดรูปช่างน่าทึ่งมาก การที่เธอต้องนำภาพของตัวร้ายมาเพื่อให้ท่านช่วยวาดภาพใหม่เพื่อแก้คำสาป เป็นพล็อตที่สร้างสรรค์และน่าติดตามใน การเรียนวิถีไร้ใจ โดยเฉพาะสีหน้าของเฒ่าอาจารย์ที่ดูมีเลศนัยทำให้คนดูต้องเดาว่าท่านจะช่วยหรือจะหักหลังกันแน่