แม้ใน การเรียนวิถีไร้ใจ จะยังไม่มีฉากต่อสู้จริงๆ แต่ความตึงเครียดระหว่างตัวละครต่างๆ ทำเอาคนดูเหงื่อตก โดยเฉพาะฉากที่ชายชุดฟ้าชี้ดาบไปทางหญิงผมขาว บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัดจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้น ดูแล้วลุ้นจนแทบไม่กล้าหายใจ
ต้องชมทีมออกแบบใน การเรียนวิถีไร้ใจ ที่สร้างตัวละครแต่ละคนให้มีเอกลักษณ์ชัดเจน ตั้งแต่ชายชุดขาวดูเย็นชา หญิงผมขาวดูทรงพลัง ไปจนถึงชายชุดฟ้าดูมุ่งมั่น แต่ละคนมีสไตล์การแต่งตัวและบุคลิกที่แตกต่างกัน ทำให้คนดูจำได้ง่ายและรู้สึกผูกพันกับตัวละครแต่ละตัว
ชอบรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ใน การเรียนวิถีไร้ใจ โดยเฉพาะฉากที่ชายชุดฟ้าจับดาบแล้วเดินขึ้นมาบนบันได แสงสว่างวาบรอบตัวเขาเหมือนจะสื่อถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ การออกแบบคอสตูมและอุปกรณ์ประกอบฉากทำได้ดีมาก ดูแล้วรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในโลกแฟนตาซีจริงๆ
ตัวละครหญิงชุดชมพูใน การเรียนวิถีไร้ใจ ดูภายนอกน่ารักสดใส แต่สีหน้าและแววตากลับสื่อถึงความกังวลบางอย่าง ทำให้สงสัยว่าเธอมีความลับอะไรซ่อนอยู่ การแสดงของนักแสดงทำได้ดีมาก แม้จะพูดน้อยแต่สื่ออารมณ์ได้ชัดเจน ดูแล้วอยากติดตามเรื่องราวของเธอต่อ
ฉากเปิดเรื่องใน การเรียนวิถีไร้ใจ ทำเอาใจสั่นเมื่อชายชุดขาวกับหญิงผมขาวชุดแดงยืนเผชิญหน้ากัน บรรยากาศตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก การแสดงสีหน้าของทั้งคู่สื่อถึงความขัดแย้งที่สะสมมานาน ดูแล้วลุ้นจนตัวเกร็ง อยากเห็นตอนต่อไปเร็วๆ เลยค่ะ