ชอบโมเมนต์ที่พระเอกอุ้มนางเอกขึ้นบ่าแล้วเดินผ่านโถงทางเดินยาวๆ มาก มันสื่อถึงความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งและต้องการปกป้องเธอจากทุกสิ่ง แสงไฟสลัวๆ กับฉากห้องนอนที่ตามมาทำให้หัวใจพองโต ความใกล้ชิดระหว่างทั้งสองคนดูเป็นธรรมชาติมาก แม้จะไม่มีบทพูดเยอะแต่สายตาที่มองกันก็บอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดได้ดีเยี่ยม เป็นฉากที่ดูแล้วฟินสุดๆ ในเรื่อง สาวน้อยผู้เชื่อฟัง
ต้องชื่นชมคอสตูมของนางเอกจริงๆ ชุดกี่เพ้าสีขาวที่ใส่ตลอดทั้งเรื่องดูเรียบง่ายแต่สง่างามมาก เข้ากับบุคลิกตัวละครที่ดูเงียบขรึมแต่มีความมุ่งมั่นสูง ฉากที่เธอเดินอยู่บนระเบียงแล้วโยนภาพลงมา ดูเท่และดูลึกลับในเวลาเดียวกัน การแต่งกายช่วยส่งเสริมอารมณ์ของตัวละครได้ดีมาก ทำให้คนดูจดจำภาพลักษณ์ของเธอได้ทันทีที่เห็น เป็นจุดเด่นที่ทำให้ สาวน้อยผู้เชื่อฟัง น่าดูมากขึ้น
การเปิดเรื่องด้วยฉากงานแต่งที่วุ่นวายเพราะภาพวาดปริศนา ทำให้คนดูอยากรู้ทันทีว่าเบื้องหลังคืออะไร ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าบ่าว เจ้าสาว และนางเอกในชุดขาว ดูซับซ้อนและเต็มไปด้วยปมขัดแย้ง การที่แขกเหรื่อต่างพากันมุงดูภาพนั้นสะท้อนถึงความอยากรู้อยากเห็นของคนในสังคมได้ดีมาก เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่คาดเดาได้ยากจริงๆ สำหรับ สาวน้อยผู้เชื่อฟัง
พระเอกกับนางเอกมีเคมีที่เข้ากันได้ดีมาก ตั้งแต่ฉากที่เขาดึงเธอเข้ามาหาจนกระทั่งฉากจูบในห้องนอน ความรู้สึกที่ส่งผ่านทางการแสดงดูจริงใจและไม่เขินเขินสำหรับคนดู ฉากที่เขาก้มลงจูบเธออย่างอ่อนโยนขณะที่เธอนอนอยู่บนเตียง เป็นฉากที่โรแมนติกและอบอุ่นหัวใจมาก ทำให้คนดูเอาใจช่วยคู่คู่นี้จริงๆ เป็นเสน่ห์สำคัญที่ทำให้ สาวน้อยผู้เชื่อฟัง น่าติดตาม
โทนภาพและการใช้แสงในเรื่องนี้ทำออกมาได้ดีมาก โดยเฉพาะฉากกลางคืนที่ดูมืดหม่นแต่ยังคงความสวยงาม ฉากที่พระเอกยืนถือแก้วไวน์มองนางเอกเดินออกไป ดูเหงาและมีความหมายซ่อนอยู่มากมาย บรรยากาศแบบนี้ช่วยขับเน้นอารมณ์ของตัวละครได้ดี ทำให้คนดูรู้สึกอินไปกับความลึกลับของเรื่องราวที่ค่อยๆ ถูกเปิดเผย เป็นอีกจุดแข็งที่ทำให้ สาวน้อยผู้เชื่อฟัง แตกต่างจากเรื่องอื่น