สิ่งที่ชอบที่สุดในสามัญชนชั้นเอก ภาค ๒ คือฉากที่ชาวบ้านธรรมดาๆ รวมตัวกันถือไม้ถือกระบองเพื่อสู้กลับ แม้พวกเขาจะไม่มีอาวุธดีๆ แต่ความสามัคคีทำให้พวกเขากล้าเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่ามาก ฉากนี้ทำให้รู้สึกฮึกเหิมและเชื่อว่าพลังของคนเล็กๆ ก็เปลี่ยนโลกได้เหมือนกัน
ต้องชมการแสดงของนักแสดงนำในสามัญชนชั้นเอก ภาค ๒ โดยเฉพาะฉากที่เขามองเห็นชาวบ้านถูกทำร้าย สีหน้าของเขาเปลี่ยนจากความตกใจเป็นความโกรธแค้นอย่างชัดเจน ไม่ต้องใช้คำพูดเยอะก็สื่ออารมณ์ได้ครบถ้วน ทำให้คนดูรู้สึกอินไปกับสถานการณ์นั้นๆ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เลย
การออกแบบฉากในสามัญชนชั้นเอก ภาค ๒ นั้นละเอียดมาก ตั้งแต่สถาปัตยกรรมแบบจีนโบราณไปจนถึงเครื่องแต่งกายของตัวละครแต่ละกลุ่ม ที่แตกต่างกันตามสถานะทางสังคม ฉากกลางคืนที่มีแสงไฟจากโคมไฟทำให้บรรยากาศดูขลังและสมจริงมากขึ้น เป็นรายละเอียดเล็กๆ ที่ทำให้เรื่องนี้น่าดูยิ่งขึ้น
บทพูดในสามัญชนชั้นเอก ภาค ๒ นั้นเขียนได้ดีมาก โดยเฉพาะประโยคที่ตัวละครหลักพูดกับชาวบ้านก่อนจะรวมตัวกันสู้ มันไม่ใช่แค่คำพูดให้กำลังใจ แต่เป็นคำที่สะท้อนถึงความเชื่อมั่นในพลังของประชาชนธรรมดา ทำให้คนดูรู้สึกว่ามีหวังและเชื่อว่าความยุติธรรมจะชนะในที่สุด
ฉากต่อสู้ในสามัญชนชั้นเอก ภาค ๒ นั้นทำออกมาได้ดีมาก โดยเฉพาะฉากที่พระเอกต้องสู้กับกลุ่มนินจาที่เข้ามาบุกถึงหน้าประตูเมือง การตัดต่อรวดเร็วแต่ไม่ทำให้สับสน เห็นความพยายามของตัวละครหลักในการปกป้องชาวบ้านอย่างชัดเจน บรรยากาศตึงเครียดจนคนดูต้องกลั้นหายใจตามไปด้วย คุ้มค่ากับการรอคอยจริงๆ