สิ่งที่ชอบที่สุดในสามัญชนชั้นเอก ภาค ๒ คือการแสดงสีหน้าของตัวละคร ทหารนายนั้นเริ่มแรกดูมั่นใจและเย่อหยิ่งมาก แต่พอเริ่มต่อสู้และเสียท่า สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นความตกใจและหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด ในขณะที่บัณฑิตชุดขาวกลับนิ่งสงบและเย็นชาตลอดทั้งฉาก การตัดสลับระหว่างความมั่นใจที่พังทลายกับความเย็นชาที่เพิ่มขึ้น ทำให้บรรยากาศตึงเครียดมาก ดูแล้วรู้สึกอินไปกับสถานการณ์สุดๆ เลยค่ะ
ต้องยกนิ้วให้ทีมเครื่องแต่งกายและฉากในสามัญชนชั้นเอก ภาค ๒ เลยค่ะ ชุดเกราะที่มีลวดลายสัตว์ประหลาดดูทรงพลังมาก ตัดกับชุดขาวเรียบง่ายแต่ดูมีชั้นเชิงของอีกฝ่าย ฉากหลังที่เป็นวังโบราณกับพื้นลายวงกลมช่วยเสริมบรรยากาศการต่อสู้แบบผู้ดีได้เป็นอย่างดี แสงแดดที่ส่องลงมาทำให้เห็นรายละเอียดของชุดชัดเจนมาก ดูแล้วรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปอยู่ในยุคโบราณจริงๆ คุ้มค่ากับการรอคอยมากค่ะ
ตอนจบของฉากนี้ในสามัญชนชั้นเอก ภาค ๒ ทำเอาคนดูต้องคิดตามเลย ทหารนายนั้นแพ้คาที่และดูเหมือนจะเจ็บหนัก แต่สายตาที่มองตามบัณฑิตชุดขาวไปนั้นเต็มไปด้วยความสงสัยและอาจจะเป็นความแค้น บัณฑิตชุดขาวที่เดินจากไปอย่างเย็นชาโดยไม่หันหลังกลับ แสดงให้เห็นว่าเขาอาจจะยังมีแผนการอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ ฉากนี้ไม่ใช่แค่การต่อสู้เพื่อเอาชนะ แต่เป็นการเปิดปมความขัดแย้งที่ใหญ่กว่าเดิมแน่นอน
ฉากต่อสู้ในสามัญชนชั้นเอก ภาค ๒ เรื่องนี้ทำออกมาได้สมจริงมาก ไม่มีการใช้เอฟเฟกต์เวอร์วัง แต่เน้นที่ท่วงท่าและการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วและแม่นยำ การที่บัณฑิตชุดขาวสามารถล้มทหารที่ใส่เกราะหนักๆ ได้ด้วยดาบเพียงเล่มเดียว แสดงให้เห็นถึงทักษะที่ฝึกฝนมาอย่างยาวนาน เสียงดาบกระทบกันและเสียงหายใจที่หนักหน่วงช่วยเพิ่มความตื่นเต้นได้มาก ดูแล้วรู้สึกเหมือนนั่งดูอยู่ข้างสนามต่อสู้จริงๆ เลยค่ะ
ฉากเปิดเรื่องในสามัญชนชั้นเอก ภาค ๒ ทำเอาคนดูอึ้งไปเลย! จากบทสนทนาที่ดูเหมือนจะราบรื่น จู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นฉากต่อสู้ดาบที่รวดเร็วและดุดันทันที เสื้อเกราะทองเหลืองที่ดูหรูหราของทหารนายนั้น กลับกลายเป็นจุดอ่อนเมื่อถูกดาบของบัณฑิตชุดขาวฟันจนหลุดกระเด็น ความแตกต่างของชุดแต่งกายที่สื่อถึงสถานะ กลับถูกทำลายลงด้วยฝีมือการต่อสู้ที่เหนือชั้น ช่างเป็นฉากที่แสดงให้เห็นว่าอย่าตัดสินคนจากภายนอกจริงๆ