ชอบการวางตัวละครในเรื่อง ลิขิตรักยืมพันธุ์ มาก โดยเฉพาะฉากที่ผู้ชายในชุดสูทเดินเข้ามาพร้อมเอกสาร มันเหมือนระเบิดเวลาลูกใหญ่ที่พร้อมจะพังทลายความสัมพันธ์ตรงหน้า นางเอกพยายามทำตัวเข้มแข็งแต่แววตาบอกความกังวล ส่วนพระเอกที่นอนป่วยก็ดูอ่อนแอแต่ยังพยายามควบคุมสถานการณ์ ฉากนี้เล่นกับอารมณ์คนดูได้ดีมากจริงๆ
สังเกตไหมว่าตอนนางเอกป้อนข้าว มือของพระเอกที่พันผ้าพันแผลสั่นเล็กน้อย มันสื่อถึงความอ่อนล้าทั้งกายและใจได้ดีมาก ในขณะที่เลขาที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็มีอาการกระวนกระวาย จับแฟ้มเอกสารแน่นจนข้อนิ้วเปลี่ยนสี รายละเอียดพวกนี้ทำให้ฉากธรรมดาในโรงพยาบาลกลายเป็นฉากดราม่าระดับพรีเมียมที่ดูแล้วห้ามกระพริบตาเลยแม้แต่วินาทีเดียว
บรรยากาศในห้องผู้ป่วยแคบๆ แต่กลับ容纳ความขัดแย้งได้มหาศาล การที่ทั้งสามคนต้องมายืนและนอนเผชิญหน้ากันในสถานการณ์แบบนี้ มันช่างอึดอัดจนคนดูยังรู้สึกหายใจไม่ออก โดยเฉพาะตอนที่เลขาเริ่มเปิดปากพูด สีหน้าของนางเอกที่เปลี่ยนไปทันทีบอกเลยว่าเรื่องใหญ่แน่ๆ ใครที่ชอบดราม่าเข้มข้นต้องไม่พลาดเรื่องนี้
ฉากนี้เหมือนเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของเรื่องเลยก็ว่าได้ การที่ความลับกำลังจะถูกเปิดเผยต่อหน้าคนป่วย มันโหดร้ายแต่ก็จำเป็นสำหรับเนื้อเรื่อง ลิขิตรักยืมพันธุ์ เล่นกับความรู้สึกคนดูได้เก่งมาก ทำให้เราเอาใจช่วยนางเอกที่พยายามประคับประคองสถานการณ์ ในขณะที่พระเอกก็ดูจะรู้ทันแต่เลือกที่จะนิ่งเงียบ รอดูตอนต่อไปว่าจะจบลงอย่างไร
ต้องชื่นชมนักแสดงทุกคนที่ถ่ายทอดอารมณ์ออกมาได้สมจริงมาก โดยเฉพาะพระเอกที่นอนอยู่บนเตียงแต่ใช้สายตาในการแสดงได้ทรงพลังมาก มองนางเอกด้วยความรักปนความสงสาร แต่พอหันมามองเลขากลายเป็นความเย็นชาทันที ส่วนนางเอกก็แสดงความเป็นห่วงออกมาได้ธรรมชาติมาก ดูในแอปเน็ตชอร์ตแล้วรู้สึกอินไปกับตัวละครสุดๆ