โมเมนต์ที่ตัวละครในชุดสีฟ้าก้มลงจับขาของอีกฝ่ายแล้วร้องไห้ คือจุดพีคที่เรียกน้ำตาได้ทันที สีหน้าของความสิ้นหวังตัดกับความนิ่งของหญิงชุดฟ้าอย่างชัดเจน ฉากนี้ใน ลิขิตรักยืมพันธุ์ บอกเล่าเรื่องราวความผิดพลัดหรือความเข้าใจผิดได้ดีมากโดยไม่ต้องใช้คำพูดเยอะ แสงสว่างที่สาดลงมาบนใบหน้ายิ่งขับเน้นความเศร้าได้สมบูรณ์แบบ
หลังจากฉากดราม่าหนักๆ ในห้องขัง เราได้เห็นหญิงชุดฟ้าเดินออกมาคุยกับเพื่อนร่วมงานในชุดดำ ท่าทางของเธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ดูเย็นชาและวางแผนอะไรบางอย่างไว้ การเปลี่ยนอารมณ์ของตัวละครนี้ทำให้คนดูสงสัยว่าจริงๆ แล้วเธอคือใครกันแน่ ใน ลิขิตรักยืมพันธุ์ การวางปมตัวละครแบบนี้ทำให้เราอยากติดตามต่อทันทีว่าเบื้องหลังคืออะไร
ฉากตัดมาที่โรงพยาบาลเห็นชายหนุ่มนอนบนเตียงมือพันผ้าขาว ดูแล้วใจหายไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา การที่มีผู้ชายในชุดสูทมายืนคุยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ยิ่งทำให้บรรยากาศตึงเครียดขึ้นไปอีก ดูเหมือนเรื่องราวนอกคุกจะเชื่อมโยงกับสิ่งที่เกิดขึ้นข้างในอย่างแนบเนียนใน ลิขิตรักยืมพันธุ์ คนดูคงต้องเตรียมใจไว้ล่วงหน้าเลยว่าพล็อตต้องหักมุมแน่นอน
ชอบการแสดงสีหน้าของหญิงชุดฟ้ามาก โดยเฉพาะตอนที่ยืนคุยกับหญิงชุดดำในโถงทางเดิน สายตาของเธอไม่ได้ดูเป็นแค่ผู้มาเยี่ยมธรรมดา แต่ดูเหมือนเธอมีอำนาจบางอย่างเหนือสถานการณ์ทั้งหมด การแต่งตัวที่ดูดีมีระดับตัดกับฉากหลังที่เป็นเรือนจำสร้างความขัดแย้งที่น่าสนใจมากใน ลิขิตรักยืมพันธุ์ ทำให้เราอยากรู้ว่าเธอใช้ความงามนี้ปิดบังอะไรไว้บ้าง
ฉากที่หญิงชุดฟ้าเดินจากไปโดยทิ้งให้หญิงชุดฟ้าในชุดนักโทษนั่งร้องไห้อยู่คนเดียว ช่างเป็นภาพที่สะเทือนใจมาก ความเงียบของห้องขังยิ่งทำให้เสียงสะอื้นดังชัดเจนขึ้น การตัดภาพไปมาระหว่างความเศร้าและความเย็นชาทำให้คนดูรู้สึกเหมือนถูกดึงอารมณ์ขึ้นลงตลอดเวลา ดูในแอปเนตชอร์ต แล้วหยุดไม่ได้จริงๆ กับเรื่องราวใน ลิขิตรักยืมพันธุ์