ชอบโมเมนต์ที่นางเอกกลับมาอยู่ห้องส่วนตัวแล้วคุยกับเจ้าหมาขาวน้อย มันดูอบอุ่นและผ่อนคลายลงจากฉากก่อนหน้ามาก การที่เธอถามหาสมุดบันทึกแล้วบ่นกับหมาเหมือนมันเข้าใจภาษาคน มันน่ารักและน่าเอ็นดูสุดๆ ฉากนี้ทำให้เห็นมุมอ่อนโยนของนางเอกที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเข้มแข็ง การที่เธอสงสัยว่าลายมือในสมุดไม่ใช่ของท่านพ่อ มันเริ่มปมดราม่าใหม่ที่น่าสนใจมาก อยากรู้ต่อว่าใครเป็นคนปลอมแปลงเอกสารกันแน่
การเผชิญหน้าระหว่างสองสาวในฉากแรกมันคือจุดเปลี่ยนสำคัญ นางเอกที่เคยเป็นเหยื่อตอนนี้กลับมาในฐานะผู้ล่าอย่างเต็มตัว คำพูดแต่ละคำเหมือนมีดที่กรีดลงบนใจคนฟัง โดยเฉพาะตอนที่บอกว่า 'ข้ากำลังขาดคนทดลองยา' มันน่ากลัวแต่ก็สะใจคนดูมาก ฉากนี้ทำให้รู้ว่าเธอไม่ได้กลับมาแค่ทวงคืนความยุติธรรม แต่จะมาล้างบางคนที่ทำร้ายเธอให้หมดสิ้น ดูแล้วต้องกด pause หายใจลึกๆ หลายรอบเพราะอินมาก
ชอบการใส่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ในฉาก เช่น แสงเทียนที่ส่องกระทบเครื่องประดับของนางเอก มันทำให้เห็นถึงความละเอียดอ่อนในการถ่ายทำ หรือตอนที่หมาขาวกระดิกหูตอนนางเอกพูด มันดูเหมือนมันกำลังตอบกลับจริงๆ ฉากที่นางเอกหยิบสมุดบันทึกแล้วสีหน้าเปลี่ยนไปทันที มันบอกเล่าความสงสัยและความกังวลได้โดยไม่ต้องพูดอะไรออกมาเลย เป็นงานสร้างที่ใส่ใจในทุกรายละเอียดจริงๆ ดูแล้วรู้สึกเหมือนได้เข้าไปอยู่ในเรื่องเลย
การเปลี่ยนแปลงของนางเอกจากคนที่เคยคุกเข่าร้องขอชีวิต มาเป็นคนที่ยืนสั่งประหารชีวิตคนอื่น มันช่างน่าทึ่งและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน ฉากที่เธอพูดกับหมาว่า 'ต้องนองเลือดแน่' มันแสดงให้เห็นว่าเธอตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธออีก การแสดงของนางเอกในฉากนี้สุดยอดมาก สีหน้าที่เรียบนิ่งแต่สายตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น มันทำให้คนดูรู้สึกลุ้นไปกับเธอทุกขั้นตอน ดูแล้วอยากติดตามต่อทันทีว่าเธอจะจัดการกับศัตรูอย่างไร
ฉากเปิดเรื่องช่างกดดันจนหายใจไม่ออก การที่นางเอกยืนนิ่งๆ แต่กลับส่งพลังอำนาจออกมามากกว่าคนที่กำลังคุกเข่าขอชีวิต ทำให้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของตัวละครอย่างชัดเจน ดูแล้วขนลุกจริงๆ กับบรรยากาศในห้องที่เต็มไปด้วยความตึงเครียด การแสดงสีหน้าของนางเอกตอนพูดว่า 'สมควรตาย' มันเย็นชาแต่แฝงความเจ็บปวดไว้ลึกๆ เป็นฉากที่บอกเล่าเรื่องราวในอดีตได้โดยไม่ต้องใช้คำบรรยายเยอะเลย เหมาะมากที่จะดูในแอปพลิเคชันที่ภาพสวยคมชัดทุกเฟรม