ฉากที่ลีเจิ้นเทียนเซ็นเอกสารโอนที่ดินมูลค่าหนึ่งหมื่นแปดพันล้านหยวน ช่างดูยิ่งใหญ่และทรงพลังมาก การที่เขาตัดสินใจมอบที่ดินผืนใหญ่เป็นของขวัญวันเกิด แสดงให้เห็นถึงบารมีของมหาเศรษฐีแห่งมณฑลหนาน ฉากนี้ในแอปเน็ตชอร์ตทำออกมาได้ละเอียดอ่อนมาก เหมือนเราได้นั่งดูเรื่องราวของนักบำเพ็ญเพียรคนสุดท้าย ที่เต็มไปด้วยการต่อรองและอำนาจ
วังถัวเทียนในชุดสูทสีน้ำเงินนั่งตกปลาอย่างสบายใจ ในขณะที่ลูกน้องคอยรายงานสถานการณ์ตลาดหุ้นผ่านหูฟัง ฉากนี้สื่อถึงอำนาจที่แท้จริงไม่ต้องแสดงออกแต่อยู่ในมือเสมอ การที่เขาขึ้นเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวเพื่อเดินทาง ช่างเป็นภาพที่สะท้อนชีวิตของนักบำเพ็ญเพียรคนสุดท้าย ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ดูในแอปเน็ตชอร์ตแล้วรู้สึกอิจฉาชีวิตแบบนี้จริงๆ
วิดีโอเรื่องนี้เล่นกับอารมณ์คนดูได้ดีมาก ฉากหนึ่งคือขบวนรถหรูโรลส์-รอยซ์ และ ไมบัค อีกฉากคือหญิงสาวขาพิการที่ต้องใช้ไม้เท้าเดิน ความแตกต่างนี้ทำให้เราเห็นภาพสังคมได้ชัดเจน เหมือนเรื่องราวในแอปเน็ตชอร์ตที่มักจะนำเสนอความเหลื่อมล้ำผ่านตัวละครอย่างนักบำเพ็ญเพียรคนสุดท้าย ที่ต้องต่อสู้กับโชคชะตา
ฉากสุดท้ายที่มีชายชราผมยาวลอยอยู่เหนือเมฆ ช่างเป็นภาพที่เหนือจริงและทิ้งคำถามไว้เยอะมาก ว่าเขาเกี่ยวข้องกับเรื่องราวทั้งหมดอย่างไร หรือเขาคือผู้ควบคุมชะตากรรมของตัวละครทั้งหมดกันแน่ การดูในแอปเน็ตชอร์ตทำให้เราอยากติดตามตอนต่อไปของนักบำเพ็ญเพียรคนสุดท้าย มากขึ้น เพราะอยากรู้ว่าปมเหล่านี้จะคลี่คลายอย่างไร
ฉากเปิดตัวของหลิวชานช่างน่าทึ่งจริงๆ ขบวนแห่สมบัติที่เต็มไปด้วยหยกและอัญมณีล้ำค่าถูกขนย้ายอย่างสมเกียรติ ตัดกับภาพหญิงสาวผู้ยากไร้ที่ต้องเก็บของเก่าขาย ช่างเป็นความแตกต่างที่เจ็บปวด แต่เมื่อเห็นฉากในแอปเน็ตชอร์ตแล้วรู้สึกเหมือนได้หลุดเข้าไปในโลกของนักบำเพ็ญเพียรคนสุดท้าย ที่ความรวยและความจนถูกขีดเส้นแบ่งไว้อย่างชัดเจนมาก