ชุดสีฟ้าอ่อนกับโบว์ดำดูหรูหราและเป็นผู้ดีมาก เข้ากับบุคลิกตัวละครที่ดูเข้มแข็งแต่เปราะบางภายใน การเลือกเครื่องประดับอย่างต่างหูมุกก็ช่วยเสริมลุคได้เป็นอย่างดี รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ทำให้ ลิขิตรักยืมพันธุ์ ดูมีคุณภาพและใส่ใจในทุกรายละเอียดจริงๆ
แม้จะเป็นฉากนั่งคุยกันธรรมดาๆ แต่การจัดมุมกล้องและแสงเงาทำให้รู้สึกอึดอัดแทนตัวละคร ราวกับว่าทุกคำพูดมีความหมายซ่อนเร้น การแสดงออกทางสีหน้าของทั้งสองฝ่ายทำให้คนดูต้องจ้องไม่กระพริบตา ใน ลิขิตรักยืมพันธุ์ ฉากนี้แสดงให้เห็นถึงความตึงเครียดที่มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้
การที่ชายชราเข้ามาคุกเข่าขอความช่วยเหลือทำให้เรื่องราวดูซับซ้อนขึ้นไปอีก เธอจะจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างไร เป็นคำถามที่ค้างคาใจคนดูมาก การดำเนินเรื่องที่ใส่ปมใหม่ๆ เข้ามาเรื่อยๆ ทำให้ ลิขิตรักยืมพันธุ์ น่าติดตามและไม่น่าเบื่อเลยสักนิด
แค่การมองตากันระหว่างเธอกับชายหนุ่มในฉากแรกก็บอกเล่าเรื่องราวได้มากมาย ไม่ต้องใช้คำพูดเยอะก็เข้าใจความรู้สึกของตัวละครได้ การแสดงที่เน้นการใช้สายตาแบบนี้หาได้ยากในละครทั่วไป ทำให้ ลิขิตรักยืมพันธุ์ ดูมีเสน่ห์และน่าค้นหาเป็นพิเศษ
สีหน้าที่ดูสับสนและกังวลของเธอตอนคุยกับเพื่อนสาว ทำให้คนดูรู้สึกลุ้นตามว่าเธอจะตัดสินใจอย่างไร เรื่องราวที่ดูเหมือนจะเรียบง่ายแต่ซ่อนปมใหญ่ไว้ข้างใน เป็นเสน่ห์ของ ลิขิตรักยืมพันธุ์ ที่ทำให้คนดูต้องติดตามต่อเรื่อยๆ