ต้องชื่นชมฝ่ายเครื่องแต่งกายที่เลือกชุดสีส้มพาสเทลให้ตัวละครหญิงหลัก ตัดกับฉากหลังที่มืดทึบและชุดสีดำของทหารได้อย่างลงตัว เธอไม่ได้แค่ยืนสวยๆ แต่แววตาที่มองไปรอบๆ บ่งบอกถึงความกังวลและความหวังผสมกัน ฉากนี้ในรักบนคมดาบแสดงให้เห็นว่าความงามสามารถอยู่ร่วมกับความอันตรายได้อย่างน่าทึ่งจริงๆ
พระเอกชุดดำกับนางเอกชุดแดงยืนจับมือกันแน่นมาก แม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่ดูเหมือนจะถูกปิดล้อม แต่พวกเขากลับส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจให้กัน การที่ฝ่ายชายกระชับมือและฝ่ายหญิงยิ้มตอบกลับเล็กน้อย เป็นรายละเอียดเล็กๆ ที่บอกเล่าเรื่องราวความรักที่มั่นคงในรักบนคมดาบ ได้ดีมากจนคนดูใจละลาย
ตัวละครชายที่สวมเสื้อคลุมขนสัตว์สีเทาดูมีอำนาจและลึกลับที่สุด เขาแทบไม่ต้องขยับตัวหรือแสดงสีหน้ามาก แต่เพียงแค่นิ่งๆ ก็ส่งพลังกดดันออกมาได้ทั่วทั้งฉาก สายตาที่มองไปข้างหน้าอย่างมุ่งมั่นทำให้รู้ว่าเขาคือผู้นำตัวจริง ฉากนี้ในรักบนคมดาบ พิสูจน์แล้วว่าไม่ต้องตะโกนก็ดูน่าเกรงขามได้
ชอบวิธีการตัดสลับหน้าตัวละครในฉากนี้มาก กล้องแพนจากกลุ่มทหารไปยังคู่พระนาง แล้วซูมเข้าไปที่สีหน้าแต่ละคนอย่างช้าๆ สร้างความรู้สึกเหมือนเรากำลังยืนอยู่ในวงล้อมนั้นด้วย ทุกครั้งที่ตัดภาพมาที่คู่รักชุดดำแดง จะรู้สึกเหมือนเวลาหยุดนิ่ง ช่างเป็นงานภาพในรักบนคมดาบ ที่เก็บรายละเอียดอารมณ์ได้ครบถ้วน
สิ่งที่ชอบที่สุดคือรอยยิ้มของนางเอกชุดแดงที่ดูเหมือนจะสบายใจ แต่ลึกๆ แล้วแววตากลับตื่นตระหนกเล็กน้อย มันคือรอยยิ้มที่พยายามปลอบใจคนข้างๆ มากกว่าจะมีความสุขจริงๆ ความซับซ้อนของอารมณ์แบบนี้ทำให้ตัวละครมีมิติมาก ในรักบนคมดาบ ฉากนี้สอนให้เราสังเกตสีหน้าคนรอบข้างให้ดีๆ