ดูแล้วรู้สึกร้อนรนแทนตัวละครมาก โดยเฉพาะตอนที่ชายชุดน้ำตาลพยายามจะเข้าไปห้ามทัพ แต่ดูเหมือนว่าสถานการณ์จะยิ่งตึงเครียดขึ้นไปอีก การแสดงออกทางสีหน้าของทุกคนในรักนี้ใช่เวลาพอดี สมจริงมากจนเราแทบจะสัมผัสได้ถึงความรู้สึกอึดอัดที่ลอยออกมาจากหน้าจอ เป็นฉากที่บีบหัวใจคนดูได้เก่งมากจริงๆ
ชอบรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ในฉากนี้มาก อย่างเช่นการที่หญิงชุดชมพูกำมือแน่น หรือการที่หญิงชุดเขียวพยายามจะอธิบายแต่เสียงสั่นเครือ สิ่งเหล่านี้ในรักนี้ใช่เวลาพอดี ทำให้เรารู้สึกอินไปกับตัวละครโดยไม่ต้องมีคำพูดเยอะแยะ การแสดงของนักแสดงทุกคนยอดเยี่ยมมาก ทำให้ฉากธรรมดาๆ กลายเป็นฉากที่ทรงพลังและน่าจดจำ
ความสัมพันธ์ของทั้งสามคนในฉากนี้ดูซับซ้อนและเปราะบางมาก หญิงชุดชมพูดูเหมือนจะรู้สึกถูกหักหลัง ในขณะที่หญิงชุดเขียวก็ดูจะมีความทุกข์ใจบางอย่างซ่อนอยู่ ส่วนชายชุดน้ำตาลก็ดูจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก รักนี้ใช่เวลาพอดี เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งมาก ทำให้เราอยากรู้ต่อว่าเรื่องราวจะจบลงอย่างไร
ต้องชมผู้กำกับที่จัดวางมุมกล้องได้ยอดเยี่ยมมาก การสลับภาพระหว่างใบหน้าของตัวละครทั้งสามคนในรักนี้ใช่เวลาพอดี ช่วยสร้างความตึงเครียดได้เป็นอย่างดี แสงสว่างในห้องพยาบาลที่ดูเย็นชา ยิ่งเสริมให้บรรยากาศดูหม่นหมองและไร้ทางออก เป็นฉากที่ทำให้คนดูรู้สึกอึดอัดแต่ก็อยากดูต่อจนจบ
ฉากนี้ในรักนี้ใช่เวลาพอดี คือจุดพีคของอารมณ์จริงๆ หญิงชุดชมพูที่พยายามจะควบคุมอารมณ์แต่สุดท้ายก็ระเบิดออกมา เป็นภาพที่สะท้อนความจริงของมนุษย์ได้ดีมาก เวลาที่เราเจ็บปวด เรามักจะแสดงออกด้วยวิธีที่รุนแรง ส่วนหญิงชุดเขียวที่ดูจะยอมจำนนต่อสถานการณ์ ก็ทำให้เราสงสารจับใจ