วินาทีที่พระเอกหยิบกล่องแหวนออกมา แสงสีฟ้าจากภายในกล่องส่องกระทบใบหน้าของนางเอก ทำให้บรรยากาศโรแมนติกพุ่งทะลุจอไปเลย สีหน้าของเธอที่เปลี่ยนจากความประหลาดใจเป็นความตื้นตันใจสื่ออารมณ์ได้ดีมาก ฉากนี้ใน รักนี้ใช่เวลาพอดี ทำให้คนดูใจละลายและเอาใจช่วยทั้งคู่อย่างเต็มที่
ชอบมากตรงที่ผู้กำกับใช้การจับภาพระยะใกล้เพื่อเก็บรายละเอียดทางสีหน้า โดยเฉพาะแววตาของพระเอกที่มองนางเอกด้วยความเอ็นดูและจริงใจ ไม่ต้องมีบทพูดเยอะแต่คนดูก็รับรู้ได้ถึงความรักที่มีให้กัน ฉากเดินเข้ามาหากันในงานเลี้ยงของ รักนี้ใช่เวลาพอดี สร้างความตื่นเต้นได้เป็นอย่างดี
ช่วงต้นเรื่องที่นางเอกต้องเผชิญหน้ากับผู้หญิงในชุดสีชมพูที่ดูท่าทางไม่มิตร สร้างความกดดันและความสงสัยให้คนดูได้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พอตัดภาพมาที่ฉากเตรียมตัวและงานเลี้ยง ความรู้สึกอึดอัดก็หายไปแทนที่ด้วยความหวังและความสุข การดำเนินเรื่องใน รักนี้ใช่เวลาพอดี มีจังหวะจะโคนที่น่าสนใจมาก
ต้องยกนิ้วให้ทีมเครื่องแต่งกายที่เลือกชุดราตรีได้สวยและเข้ากับตัวละครมาก ผ้าลูกไม้สีชมพูพาสเทลที่ประดับด้วยดอกไม้และคริสตัลดูหรูหราแต่ไม่ดูแก่เกินไป เมื่อรวมกับมงกุฎเพชรบนศีรษะ ยิ่งทำให้เธอดูโดดเด่นท่ามกลางแขกในงาน ฉากนี้ใน รักนี้ใช่เวลาพอดี คือจุดพีคของความสวยงามที่ควรค่าแก่การจดจำ
ฉากหลังของงานเลี้ยงที่ตกแต่งด้วยโทนสีน้ำเงินและแสงไฟระยิบระยับคล้ายดวงดาว สร้างบรรยากาศที่ดูแฟนตาซีและโรแมนติกมาก เหมาะอย่างยิ่งกับฉากสำคัญอย่างการขอแต่งงาน การจัดวางดอกไม้และแสงสว่างช่วยให้ตัวละครดูโดดเด่นขึ้นทันที เป็นงานสร้างฉากใน รักนี้ใช่เวลาพอดี ที่ลงทุนและใส่ใจรายละเอียดจริงๆ