บรรยากาศในห้องประชุมตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก เมื่อชายหนุ่มถูกทำร้ายจนบาดเจ็บ แต่แทนที่จะโกรธแค้น เขากลับแสดงออกอย่างใจเย็นจนน่ากลัว ส่วนหญิงสาวในชุดสีเทาดูเป็นห่วงจนตัวสั่น ฉากนี้ในรักที่ไม่ได้เป็นของฉัน บอกเลยว่าดราม่าจัดเต็มมาก การมองตากันแค่แวบเดียวก็รู้ใจกันแล้ว ไม่ต้องพูดเยอะแต่สื่ออารมณ์ได้ครบถ้วนจริงๆ ชอบตรงที่พระเอกดูแลนางเอกอย่างทะนุถนอมแม้ในยามวิกฤตแบบนี้