ฉากกินข้าวเช้าที่ดูเหมือนปกติแต่แฝงไปด้วยความกดดันมหาศาล สายตาของผู้เฒ่าที่จับจ้องทำให้หนุ่มสาวคู่นี้แทบไม่กล้าขยับตัว การเปลี่ยนฉากมาคุยกันส่วนตัวในสวนไผ่ยิ่งตอกย้ำความลับที่ซ่อนอยู่ ความรู้สึกอึดอัดและหวาดระแวงถูกถ่ายทอดออกมาได้ดีมากผ่านสีหน้าของนางเอกที่พยายามกลั้นน้ำตา เรื่องราวใน รักที่ไม่ได้เป็นของฉัน ช่วงนี้ทำเอาคนดูต้องกลั้นหายใจตามไปด้วยจริงๆ