ฉากเปิดเรื่องช่างกดดันจนแทบหายใจไม่ออก เมื่อเขาบีบคอเธอด้วยความโกรธแค้น สายตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความสับสนทำให้คนดูต้องลุ้นระทึกว่าความสัมพันธ์นี้จะจบลงอย่างไร แต่พอตัดภาพมาที่ห้องครัว บรรยากาศกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาที่เมื่อกี้ดุร้ายกลับกลายเป็นคนทำอาหารให้เธอทาน ส่วนเธอก็เปลี่ยนจากน้ำตาเป็นรอยยิ้มเขินอายตอนมองเขาทำกับข้าว ความขัดแย้งทางอารมณ์แบบนี้แหละที่ทำให้ รักที่ไม่ได้เป็นของฉัน น่าติดตามมาก ดูแล้วรู้สึกเหมือนนั่งไถฟีดดูดราม่าแต่ก็มีมุมหวานซ่อนอยู่