ชอบฉากที่พระเอกกับนางเอกจ้องตากันขณะทานอาหารมาก มันสื่อถึงความรักที่ลึกซึ้งโดยไม่ต้องพูดอะไรออกมาเลย บรรยากาศในห้องอาหารที่หรูหราแต่กลับดูเป็นกันเองเพราะมีแค่คนในครอบครัว ทำให้รู้สึกเหมือนเราได้นั่งดูพวกเขาทานข้าวด้วยกันจริงๆ เป็นตอนที่ดูแล้วใจพองโตมากค่ะ
ใครจะคิดว่าฉากทานข้าวธรรมดาๆ จะกลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของเรื่องได้ การที่ตัวละครหันมาดูทีวีแล้วเห็นภาพพลุกับพระจันทร์เต็มดวง มันเหมือนเป็นสัญลักษณ์ของการเริ่มต้นใหม่หรือความหวังบางอย่างในเรื่อง มองทิศเหนือคิดถึงทิศใต้ ทำการบ้านมาดีมากในการใช้สัญลักษณ์สื่ออารมณ์คนดู
นักแสดงทุกคนแสดงได้เป็นธรรมชาติมาก โดยเฉพาะฉากที่แม่ยิ้มให้ลูกชายขณะทานอาหาร มันสื่อถึงความรักของแม่ที่มีต่อลูกได้อย่างลึกซึ้ง ไม่ต้องมีบทพูดเยอะก็ทำให้คนดูน้ำตาซึมได้ เป็นฝีมือการแสดงที่หาได้ยากในซีรีส์ยุคนี้จริงๆ ค่ะ
ชอบรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ในฉากนี้มาก เช่น การที่พระเอกคอยเติมไวน์ให้แม่และนางเอก หรือการจัดโต๊ะอาหารที่สวยงามทุกจาน มันแสดงให้เห็นถึงความใส่ใจในทุกรายละเอียดของทีมงาน ทำให้เรื่อง มองทิศเหนือคิดถึงทิศใต้ ดูมีคุณภาพและน่าติดตามมากขึ้นเรื่อยๆ
ในยุคที่ทุกคนยุ่งกับงานและชีวิตส่วนตัว การได้เห็นฉากครอบครัวนั่งทานข้าวพร้อมหน้ากันแบบนี้มันหายากมาก เรื่องนี้สามารถสร้างโมเมนต์แบบนี้ขึ้นมาได้อย่างน่าประทับใจ ทำให้คนดูอย่างเราๆ รู้สึกอยากกลับบ้านไปหาครอบครัวทันทีหลังดูจบเลยค่ะ