ตำแหน่งฮูหยินเอก ข้าขอลา
จากคู่รักสู่คนแปลกหน้า
พล็อตเรื่องน่าสนใจมากที่เริ่มจากจุดแตกหักแล้วค่อยๆ เผยปมในอดีต การแสดงของนางเอกยอดเยี่ยมมาก โดยเฉพาะสีหน้าที่เปลี่ยนจากโกรธแค้นเป็นความเศร้าลึกๆ ฉากที่เธอเดินโซเซในหิมะคือจุดพีคที่ทำให้คนดูรู้สึกร่วมไปกับความหนาวเหน็บในหัวใจ ดูในออนไลน์แล้วติดหนึบมาก อยากรู้ว่าตอนจบเธอจะเลือกทางไหนระหว่างความแค้นหรือให้อภัยใน ตำแหน่งฮูหยินเอก ข้าขอลา
ความงามที่แฝงความเจ็บปวด
ต้องชมงานภาพและเครื่องแต่งกายที่สวยงามมาก โดยเฉพาะฉากงานแต่งสีแดงฉานที่ตัดกับบรรยากาศที่ตึงเครียด ฉากที่พระเอกมองนางเอกด้วยสายตาที่ซับซ้อนบอกเล่าเรื่องราวได้โดยไม่ต้องใช้คำพูด เนื้อเรื่องใน ตำแหน่งฮูหยินเอก ข้าขอลา ดำเนินเรื่องได้กระชับ ไม่ยืดเยื้อ ทุกฉากมีความหมายและเชื่อมโยงกันอย่างลงตัว เป็นซีรีส์ที่ดูแล้วต้องคิดตามจริงๆ
เมื่อความรักกลายเป็นภาระ
ดูแล้วรู้สึกจุกอกมากกับความสัมพันธ์ของทั้งคู่ ที่ดูเหมือนจะรักกันแต่กลับทำร้ายกันด้วยคำพูด ฉากที่นางเอกกินใบไม้เพื่อประทังชีวิตทำให้เห็นถึงความลำบากที่เธอต้องเจอมา การกลับมาของเธอในงานแต่งไม่ใช่จุดจบแต่เป็นจุดเริ่มต้นของปมใหม่ๆ ใน ตำแหน่งฮูหยินเอก ข้าขอลา คนดูอย่างเราๆ ได้แต่เอาใจช่วยหวังว่าเธอจะพบความสุขที่แท้จริงสักที
บทสรุปหรือจุดเริ่มต้นใหม่
ตอนจบที่ทิ้งปมไว้ให้คิดตามช่างชาญฉลาดมาก การที่นางเอกยื่นหนังสือหย่าให้พระเอกในฉากสุดท้ายเป็นการประกาศอิสรภาพที่ทรงพลังที่สุด เรื่องราวใน ตำแหน่งฮูหยินเอก ข้าขอลา สอนให้รู้ว่าบางครั้งการปล่อยวางอาจเป็นทางออกที่ดีที่สุด การแสดงของนักแสดงทุกคนสมบทบาทมาก ทำให้เราเชื่อในตัวละครและเอาใจช่วยพวกเขาอย่างหมดใจ
น้ำตาที่ซ่อนอยู่ในรอยยิ้ม
ฉากเปิดเรื่องช่างบีบหัวใจเหลือเกิน การโต้เถียงระหว่างสามีภรรยาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด แต่สิ่งที่ทำให้ฉันร้องไห้คือฉากย้อนอดีตที่เธอต้องทนทุกข์ทรมานเพียงลำพังในถ้ำและหิมะ เรื่องราวใน ตำแหน่งฮูหยินเอก ข้าขอลา ทำให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของผู้หญิงที่ต้องเสียสละทุกอย่างเพื่อความรัก แม้สุดท้ายจะกลับมาในงานแต่งที่ดูสวยงาม แต่แววตาของเธอกลับว่างเปล่า ช่างเป็นดราม่าที่กินใจจริงๆ