ชอบรายละเอียดการแต่งกายของไป่หลี่ชิงหมิงมาก ชุดสีดำลายทองดูทรงพลังและลึกลับต่างจากชุดเจ้าบ่าวสีแดงทั่วไป ฉากที่เขาถือหนังสือแล้วสายตาเหม่อลอยบอกใบ้ถึงปมในอดีตหรือแผนการบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้น เรื่อง ตำแหน่งฮูหยินเอก ข้าขอลา น่าจะมีปมซับซ้อนกว่าที่เห็นแน่นอน
ผู้กำกับเก่งมากในการใช้ภาพโคลสอัพ จับอารมณ์ตัวละคร โดยเฉพาะฉากที่ไป่หลี่ชิงหมิงจ้องมองเจ้าสาวด้วยสายตาที่อ่านไม่ออกว่ารักหรือแค้น มันมีความเจ็บปวดซ่อนอยู่ลึกๆ ทำให้คนดูอย่างเราต้องเดาใจตัวละครตลอดเวลา บรรยากาศในงานแต่งที่ดูหรูหราแต่กลับอึดอัดจนอยากตะโกน
ฉากที่ไป่หลี่ชิงหมิงลุกขึ้นเดินหนีกลางพิธีช่างเป็นจุดพีคที่คาดไม่ถึงจริงๆ สีหน้าของแขกในงานที่เปลี่ยนจากยินดีเป็นตกใจสะท้อนความวุ่นวายได้เป็นอย่างดี การตัดสลับระหว่างฉากปัจจุบันกับฉากความทรงจำสีทองทำให้เรื่องราวมีมิติมากขึ้น ดูแล้วลุ้นจนตัวเกร็ง
ตอนจบที่ไป่หลี่ชิงหมิงนั่งในรถม้าด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่กำมือแน่นแสดงถึงความอัดอั้นตันใจได้สุดยอดมาก ฉากสุดท้ายที่ตัดมาที่หญิงสาวในชุดเกราะพร้อมคำว่า โปรดติดตามตอนต่อไป ทำให้คนดูต้องรอคอยตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ เรื่อง ตำแหน่งฮูหยินเอก ข้าขอลา นี้ต้องติดตามต่อแน่นอน
ฉากงานแต่งที่ควรจะมีความสุขกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดจนหายใจไม่ออก สีหน้าของไป่หลี่ชิงหมิงที่เปลี่ยนจากยิ้มเป็นช็อกบอกเล่าเรื่องราวได้ดีกว่าคำพูดใดๆ การที่เจ้าสาวในชุดสีฟ้าเดินเข้ามาท่ามกลางพิธีสีแดงช่างเป็นภาพที่ขัดแย้งและน่าจดจำมาก ดูในแอปเน็ตชอร์ต แล้วรู้สึกเหมือนได้เข้าไปอยู่ในเหตุการณ์จริงเลย