จอมมารในแดนเทพ
พลังเวทที่เหนือกว่าใคร
ฉากเปิดเรื่องคือตะโกนลั่น! พระเอกใช้พลังเวทสีแดงเรียกกองทัพสาวเอลฟ์ขี่เสือดำออกมาได้อย่างเท่มาก ดูแล้วขนลุกซู่ไปทั้งตัว โดยเฉพาะฉากที่พวกเธอต่อสู้กับหมาป่าในป่าทึบ มันส์สุดๆ แล้วพอกลับมาที่วัง พระเอกนั่งดูตัวเลขทรัพยากรเด้งขึ้นมาแบบเกมสวมบทบาท ก็ยิ่งทำให้รู้สึกว่าเขาเก่งจริง ใน จอมมารในแดนเทพ ฉากต่อสู้และการใช้เวทมนตร์ทำออกมาได้อลังการงานสร้างมากจริงๆ
ความรักระหว่างปีศาจกับมนุษย์
ชอบโมเมนต์ระหว่างพระเอกกับสาวน้อยเขามากเลยนะ ตอนแรกดูเหมือนจะตึงเครียด แต่พอเธอเริ่มหยอกล้อด้วยขนนก บรรยากาศก็เปลี่ยนเป็นหวานเจี๊ยบทันที ส่วนสาวผมทองถือแส้ก็ดูมีเสน่ห์แบบดุดันนิดๆ แต่แฝงความห่วงใย การแสดงออกทางสีหน้าของตัวละครในเรื่อง จอมมารในแดนเทพ ทำได้ดีมาก ทำให้คนดูอินไปกับความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นใจ
มุกตลกที่ซ่อนอยู่ในรายละเอียด
ใครสังเกตบ้างว่าก๊อบลินเอาห่วงโซ่มาแขวนตุ๊กตาหมีนุ่มนิ่ม? ฉากนี้คือพีคที่สุด! จากอุปกรณ์ทรมานกลายเป็นของเล่นเด็กน้อย ช่างเป็นมุกตลกที่แฝงความน่ารักได้อย่างลงตัว แถมพระเอกยังทำหน้าเบื่อกับห้องสีชมพูที่ตัวเองสร้างขึ้นมาอีก ยิ่งดูยิ่งขำ เรื่อง จอมมารในแดนเทพ ไม่ได้มีแค่ฉากต่อสู้ แต่ยังมีมุกตลกเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้เราหัวเราะได้ตลอดทั้งเรื่องเลยจริงๆ
การออกแบบตัวละครที่ลงตัว
ต้องชมทีมออกแบบตัวละครจริงๆ แต่ละคนมีเอกลักษณ์ชัดเจนมาก สาวเอลฟ์ผมดำดูเย็นชาแต่แฝงความอ่อนโยน สาวผมทองดูเข้มแข็งแต่ก็มีมุมอ่อนไหว ส่วนพระเอกใส่ชุดเขียวทองดูภูมิฐานแต่ก็มีความเป็นกันเอง การแต่งกายและอุปกรณ์ประกอบฉากในเรื่อง จอมมารในแดนเทพ ช่วยบอกเล่าเรื่องราวของตัวละครได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเยอะเลย ดูแล้วรู้สึกเหมือนได้เข้าไปอยู่ในโลกแฟนตาซีจริงๆ
ห้องสีชมพูที่เปลี่ยนทุกอย่าง
ฉากเปลี่ยนห้องทรมานให้เป็นสีชมพูช่างพีคมาก! จากบรรยากาศมืดมนกลายเป็นความน่ารักแบบหลุดโลก ก๊อบลินทาสีผนังอย่างมีความสุข ส่วนพระเอกยืนงงในดงอุปกรณ์ประหลาดๆ ที่ถูกดัดแปลงจนน่าขำ เรื่อง จอมมารในแดนเทพ เล่นกับอารมณ์คนดูได้ดีมาก เปลี่ยนจากดราม่าเป็นคอมเมดี้ได้เนียนสุดๆ ชอบจังหวะที่ตัวละครหญิงหยิบขนนกมาหยอกล้อ มันช่างสดใสจนลืมความเครียดไปเลย