ชอบโมเมนต์ที่พระเอกชุดดำคุยกับนางปีศาจผมชมพูในโถงวัง มันมีความตึงเครียดปนความโรแมนติกแปลกๆ สายตาที่เขามองกันบอกอะไรได้เยอะมาก ไม่ต้องพูดเยอะแต่คนดูรู้เรื่อง จอมมารในแดนเทพ เล่นกับอารมณ์คนดูเก่งมาก ฉากนี้ทำให้รู้ว่าเขาไม่ได้ร้ายเสมอไป แค่โลกบังคับให้ต้องเลือกข้าง
ใครบอกว่าปีศาจต้องน่ากลัว? ในจอมมารในแดนเทพ ก๊อบลินตัวเขียวๆ วิ่งวุ่นขว้างหินใส่อัศวิน ดูแล้วตลกดี แต่พอโดนเวทไฟเผาจริงๆ ก็สงสารนะ ผู้สร้างใส่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ทำให้เรื่องดูมีมิติ ไม่ใช่ว่าดีกับเลวชัดเจนเสมอไป ชอบตรงที่แม้จะเป็นศัตรูก็ยังมีความเป็นมนุษย์ (หรือปีศาจ?) อยู่บ้าง
ฉากที่นางฟ้าลงมาจากฟ้าแล้วปล่อยลำแสงสีทองใส่ศัตรูคือจุดพีคของเรื่องจริงๆ แสงสว่างจ้าจนต้องหรี่ตาตามตัวละครในจอ จอมมารในแดนเทพ ใช้สีได้จัดจ้านมาก ฟ้าเข้มตัดกับแสงทองและเวทม่วงของฝ่ายมืด ดูแล้วไม่เบื่อเลยแม้แต่วินาทีเดียว อยากให้ฉากนี้ยาวกว่านี้อีกหน่อย
ไม่ใช่แค่ฉากต่อสู้ที่เด่น แต่บทพูดระหว่างตัวละครก็คมมาก โดยเฉพาะตอนพระเอกชี้หน้าถามนางปีศาจว่าทำไมถึงทำแบบนี้ เธอตอบกลับด้วยรอยยิ้มเยาะที่ซ่อนความเจ็บปวดไว้ข้างใน จอมมารในแดนเทพ สร้างตัวละครที่มีชั้นเชิงมาก ไม่ใช่แค่ดีหรือเลว แต่มีเหตุผลเบื้องหลังการกระทำทุกอย่างไม่ต่างจากชีวิตจริง
ฉากต่อสู้ในจอมมารในแดนเทพทำออกมาได้มันส์มาก โดยเฉพาะตอนนางเอกปีกขาวปล่อยแสงสว่างไล่ตลบศัตรู รู้สึกเหมือนตัวเองยืนอยู่ในสนามรบจริงๆ เสียงเอฟเฟกต์เวทมนตร์กระหึ่มจนขนลุก คนวาดฉากหลังก็ละเอียดมาก ทุ่งหญ้าเขียวตัดกับชุดเกราะเงินดูสวยตาแตก ใครชอบแนวแฟนตาซีต้องดูเรื่องนี้เลย