ตัวละครลึกลับในชุดเกราะสีดำที่มีแสงสีม่วงและวงแหวนสีทองเหนือศีรษะ ในเรื่องจอมมารในแดนเทพ นั้นดูน่าเกรงขามมากครับ ฉากที่เขาจ้องมองโลกใบเล็กในฟองสบู่แล้วปล่อยพลังทำลายล้างออกมา ชวนให้สงสัยว่าเขาเป็นใครกันแน่ เป็นเทพเจ้าผู้พิพากษาหรือปีศาจที่แฝงตัวมา? การออกแบบตัวละครนี้ดูทรงพลังและมีความเป็นมิติสูงมาก ทำให้คนดูอย่างเราต้องคาดเดาบทบาทของเขาในเรื่องต่อไปไม่หยุดเลยครับ
ชอบฉากที่ตัวเอกนอนป่วยอยู่บนเตียงแล้วมีสาวน้อยเขาสัตว์สองคนคอยดูแลมากครับ ในจอมมารในแดนเทพ ฉากนี้ให้ความรู้สึกอบอุ่นหัวใจสุดๆ แม้รอบตัวจะเป็นห้องที่พังเสียหายแต่ความรักและความห่วงใยที่มีให้กันมันช่างสวยงาม การที่สาวผมทองกับสาวผมดำผลัดกันจับมือและส่งพลังรักษาให้เขา แสดงให้เห็นถึงความผูกพันที่ลึกซึ้งเกินกว่าคำพูดใดๆ จะบรรยายได้ ดูแล้วใจละลายเลยครับ
ฉากที่ตัวเอกตื่นขึ้นมาแล้วเห็นสาวน้อยผมดำยิ้มให้เขา ในเรื่องจอมมารในแดนเทพ มันช่างเป็นภาพที่ทั้งน่ารักและน่าสงสารครับ รอยยิ้มของเธอเหมือนจะบอกว่าทุกอย่างจะดีขึ้น แต่แววตากลับมีความกังวลซ่อนอยู่ลึกๆ ส่วนตัวเอกเองก็พยายามทำตัวเข้มแข็งทั้งที่ร่างกายยังอ่อนแอมาก การแสดงออกทางสีหน้าของทั้งคู่ในฉากนี้บอกเล่าเรื่องราวได้มากมายโดยไม่ต้องใช้คำพูดเลยจริงๆ ครับ
ฉากที่สาวใช้ผมทองถือชามซุปเข้ามาในห้องในเรื่องจอมมารในแดนเทพ ทำให้บรรยากาศที่ตึงเครียดผ่อนคลายลงทันทีครับ การที่เธอพยายามป้อนอาหารให้ตัวเอกทั้งที่เขาอาจจะยังกินไม่ลง แสดงถึงความเอาใจใส่ที่น่ารักมาก แต่สีหน้าของสาวน้อยอีกสองคนที่มองมาด้วยความหึงหวงก็ทำให้ฉากนี้มีมิติความตลกปนดราม่าได้อย่างลงตัว เป็นฉากเล็กๆ ที่ทำให้เรารู้สึกว่าตัวละครทุกตัวมีบทบาทสำคัญในเรื่องนี้จริงๆ ครับ
ฉากเปิดเรื่องในจอมมารในแดนเทพ ช่างน่าตื่นตาตื่นใจมากครับ การที่ปราสาทถูกแสงสีทองถล่มลงมาพร้อมกับเสียงคำรามของพลังมหาศาล ทำให้เรารู้สึกถึงความพ่ายแพ้ที่เจ็บปวดของตัวเอกทันที แต่สิ่งที่ทำให้ผมประทับใจคือสีหน้าของเขาดูไม่ยอมแพ้ แม้จะอยู่ในสภาพที่อ่อนแอที่สุดก็ตาม การตัดภาพไปที่ท้องฟ้าสีครามตัดกับซากปรักหักพัง ช่างเป็นงานภาพที่สวยจนลืมหายใจเลยครับ