Gönle Düşen Ay Işığı dizisinde, altın işlemeli kıyafetler ve mum ışığında titreyen perde arasında geçen bu sahne, bir aşkın hem ateşli hem de kırılgan tarafını gözler önüne seriyor. Erkek karakter, kadının yüzünü yeşil bir yüzük takılı parmağıyla okşarken, her dokunuşta bir ‘daha fazla’ isteği taşıyor; kadın ise ilk başta yumuşak bir gülümsemeyle karşılık verirken, sonra şaşkınlık ve hafif bir korkuyla geri çekilir — sanki bu öpücük sadece dudaklar değil, kalpleri de açmış gibi. İkinci sahnede, aynı odada, şimdi siyah kıyafetli bir kadın tahtta oturmuş, iki hizmetçinin yardımına rağmen yüzünde derin bir endişe beliriyor; yanında turuncu elbise giymiş genç bir kadın, ağzını aralayıp ne diyeceğini bilemez bir halde duruyor. Bu geçiş, Gönle Düşen Ay Işığı’nın romantizminin altında yatan siyasi gerilimi ve kadınların iç çatışmalarını vurguluyor. Gerçekten de, bu dizide aşk, bir öpücükle başlar ama bir bakışla da yıkılabilir.