นางเอกใส่ชุดสีแดงกำมะหยี่สวยมาก แต่แววตากลับดูเศร้าและว่างเปล่า ตัดกับฉากหลังที่หรูหรา ทำให้รู้ว่าเธอไม่มีความสุขกับชีวิตตอนนี้ การที่เธอจ้องมองพระเอกด้วยความรู้สึกซับซ้อนตอนนั่งบนโซฟา ยิ่งทำให้คนดูอยากรู้ว่าอดีตของพวกเขามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง ดูใน แกล้งเจ้าชู้ แต่รักเธอคนเดียว แล้วรู้สึกสงสารเธอจับใจ
ชอบจังหวะการเล่าเรื่องที่เน้นการใช้สายตาและการกระทำมากกว่าบทพูด พระเอกพยายามทำตัวสบายๆ แต่จริงๆ แล้วกังวลมาก ส่วนนางเอกก็พยายามเก็บความรู้สึก การที่ทั้งคู่แค่นั่งมองเพดานด้วยกันโดยไม่มีคำพูด แต่มันสื่อสารความรู้สึกได้มหาศาล เป็นเสน่ห์ของ แกล้งเจ้าชู้ แต่รักเธอคนเดียว ที่ทำให้เราต้องตีความเอาเอง
ตอนที่ภาพตัดย้อนกลับไปตอนเด็กๆ ที่ถูกผู้ใหญ่ดุหรือเปรียบเทียบ มันอธิบายพฤติกรรมของพระเอกในปัจจุบันได้ดีมากว่าทำไมเขาถึงดูเย็นชาหรือป้องกันตัวเองสูง ภาพเด็กน้อยที่ยืนก้มหน้ากับภาพผู้ใหญ่ที่กำลังพูดสอน สร้างปมในใจที่แข็งแรงมาก เป็นรายละเอียดเล็กๆ ใน แกล้งเจ้าชู้ แต่รักเธอคนเดียว ที่ทำให้ตัวละครมีมิติขึ้นทันที
วินาทีที่นางเอกล้วงมือไปแตะไหล่พระเอกเบาๆ ตอนเขากำลังเหม่อลอย เป็นช็อตที่เบามากแต่ทรงพลังสุดๆ เหมือนเป็นการปลุกให้เขากลับมาสู่ปัจจุบันและรับรู้ว่ามีคนอยู่ข้างๆ เขาหันมามองเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปทันที จากที่เคยดูห่างเหินกลายเป็นอ่อนโยน ฉากนี้ใน แกล้งเจ้าชู้ แต่รักเธอคนเดียว คือจุดเริ่มต้นของการละลายพฤติกรรมอย่างแท้จริง
ฉากในห้องนั่งเล่นที่ตกแต่งอย่างทันสมัย มีไวน์และผลไม้จัดวางสวยงาม แต่กลับให้ความรู้สึกเย็นชาและโดดเดี่ยว เพราะขาดความอบอุ่นของครอบครัวหรือเสียงหัวเราะ การที่ตัวละครหลักสองคนอยู่ในพื้นที่กว้างใหญ่แต่กลับดูตัวเล็กนิดเดียว สะท้อนความเหงาในใจได้ชัดเจนมาก เป็นงานภาพใน แกล้งเจ้าชู้ แต่รักเธอคนเดียว ที่เล่าเรื่องผ่านการจัดฉากได้ดีเยี่ยม