บรรยากาศเมืองร้างที่ปกคลุมด้วยหมอกหนาทำให้รู้สึกอึดอัดตั้งแต่เปิดเรื่อง การปรากฏตัวของชายผมขาวที่ถือลำโพงประกาศท่ามกลางความเงียบงัน สร้างความสงสัยว่าเขากำลังสื่อสารกับใครกันแน่ ฉากตัดสลับไปยังกลุ่มคนที่ดูหวาดกลัวและรถบรรทุกทหารที่จอดทิ้งร้าง ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกสิ้นหวัง แต่แล้วรถไฟสีแดงคันใหญ่ก็วิ่งฝ่าความมืดเข้ามาเหมือนความหวังสุดท้าย การดำเนินเรื่องในเสี่ยเจ้าของหอในวันสิ้นโลก เร้าใจมาก คนดูอย่างเราแทบกลั้นหายใจตามตัวละคร ฉากแอ็คชั่นและการเอาตัวรอดทำออกมาได้สมจริงจนไม่อยากกระพริบตาเลยสักนิด