พระเอกของเราในชุดสูทสีดำดูเท่มาก แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความกังวลเมื่อมองไปที่เด็กชายบนเตียง การที่เขาเอื้อมมือไปลูบหัวเด็กเบาๆ แสดงให้เห็นถึงความอ่อนโยนที่ซ่อนอยู่ภายใต้มาดเข้มขรึม ฉากนี้ในหย่าแล้วไง ฉันเอาคืนหมด บอกเล่าความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างตัวละครได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเยอะเลย ความขัดแย้งระหว่างหน้าที่และความรู้สึกส่วนตัวเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ทำให้คนดูอยากรู้ต่อว่าเขาจะเลือกทางไหน
นางเอกในชุดเดรสสีขาวดูสง่างามแต่แววตากลับเศร้าลึกๆ การที่เธอยืนอยู่ที่ประตูแล้วมองเข้าไปในห้องด้วยสีหน้ากังวล บอกใบ้ว่าเธอรู้บางอย่างที่คนอื่นไม่รู้ ฉากนี้ในหย่าแล้วไง ฉันเอาคืนหมด สร้างความสงสัยให้คนดูอย่างมากว่าเธอมีความสัมพันธ์อะไรกับเด็กชายและพระเอกกันแน่ การแสดงออกทางสีหน้าที่ละเอียดอ่อนของเธอทำให้ตัวละครนี้มีมิติและน่าค้นหาสุดๆ เลยค่ะ
การเปลี่ยนฉากจากในห้องมาสู่สวนยามค่ำคืนทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แสงไฟสลัวๆ กับต้นไม้เขียวขจีสร้างบรรยากาศที่โรแมนติกแต่ก็แฝงไปด้วยความตึงเครียดระหว่างพระเอกและนางเอก การที่ทั้งคู่เดินคุยกันด้วยสีหน้าจริงจังในหย่าแล้วไง ฉันเอาคืนหมด ทำให้คนดูรู้ว่าบทสนทนานี้สำคัญมากต่อเนื้อเรื่อง การแต่งตัวของทั้งคู่ที่ดูเป็นทางการยิ่งเสริมให้รู้ว่านี่ไม่ใช่การคุยเล่นทั่วไป
สิ่งที่ชอบที่สุดในเรื่องนี้คือการแสดงออกทางสายตาของนักแสดงทุกคน โดยเฉพาะฉากที่พระเอกและนางเอกมองตากันในสวนยามค่ำคืน สายตาของทั้งคู่บอกเล่าความรู้สึกที่ซับซ้อนได้โดยไม่ต้องพูดอะไรออกมาเลย ในหย่าแล้วไง ฉันเอาคืนหมด ใช้เทคนิคการถ่ายทำแบบโคลสอัพเพื่อจับอารมณ์เหล่านี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทำให้คนดูรู้สึกเหมือนได้เข้าไปอยู่ในเหตุการณ์จริงๆ เลยค่ะ การแสดงแบบนี้หาได้ยากในซีรีส์ทั่วไป
ต้องยกนิ้วให้เด็กน้อยที่แสดงเป็นลูกชายของพระเอกจริงๆ การแสดงของเขาเป็นธรรมชาติมากจนทำให้คนดูรู้สึกสงสารและอยากเข้าไปกอดเขาเลย ฉากที่เขาพยายามกลั้นน้ำตาในหย่าแล้วไง ฉันเอาคืนหมด ทำให้เห็นถึงความเข้มแข็งของเด็กที่ต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบากแบบนี้ การที่ผู้กำกับเลือกเด็กคนนี้มาแสดงถือว่าเลือกได้ถูกต้องมาก เพราะเขาสามารถถ่ายทอดอารมณ์ที่ซับซ้อนออกมาได้อย่างน่าทึ่ง