บ้านไกลแค่ไหน
ยายดุแต่รักหลานสุดใจ
คุณยายที่แต่งตัวหรูหราแต่พอเห็นหลานได้รับบาดเจ็บก็รีบวิ่งเข้ามาทันที สีหน้ากังวลนั้นบอกทุกอย่างว่ารักหลานแค่ไหน ฉากนี้ทำให้เห็นว่าภายนอกอาจดูเข้มงวดแต่ข้างในอ่อนโยนมาก เรื่อง บ้านไกลแค่ไหน เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งจริงๆ
พ่อที่เงียบแต่รักลึกซึ้ง
พ่อในเรื่องนี้พูดน้อยแต่ทุกการกระทำแสดงออกถึงความรักที่มีต่อลูกสาวและภรรยา ฉากที่ยืนมองแม่ลูกกอดกันด้วยสายตาอ่อนโยนทำให้รู้ว่าเขาเป็นเสาหลักของครอบครัวจริงๆ บ้านไกลแค่ไหน สร้างตัวละครพ่อได้น่าประทับใจมาก
เด็กน้อยแสดงอารมณ์ได้สุดยอด
น้องนักแสดงเด็กแสดงอารมณ์ได้สมจริงมาก ทั้งความเจ็บปวด ความกลัว และความสุขตอนได้กินขนมกับพี่ชาย สีหน้าที่เปลี่ยนไปตามสถานการณ์ทำให้คนดูอินไปกับตัวละครสุดๆ บ้านไกลแค่ไหน มีนักแสดงเด็กที่เก่งมากจริงๆ
ฉากย้อนอดีตทำเอาขนลุก
ฉากย้อนอดีตที่เด็กน้อยร้องไห้ในรถตอนกลางคืนกับฉากปัจจุบันที่ครอบครัวมารวมตัวกันสร้างความเปรียบเทียบที่ทรงพลังมาก ทำให้เข้าใจที่มาที่ไปของความเจ็บปวดและความรักในครอบครัว บ้านไกลแค่ไหน เล่าเรื่องได้มีชั้นเชิงมาก
ความหวังหลังความเจ็บปวด
จากฉากเศร้าๆ ที่ทุกคนร้องไห้ มาสู่ฉากที่เด็กๆ กินขนมด้วยกันอย่างมีความสุข แสดงให้เห็นว่าหลังจากผ่านอุปสรรคมาแล้ว ความสุขก็กลับมาอีกครั้ง เรื่อง บ้านไกลแค่ไหน ให้ข้อคิดดีๆ เกี่ยวกับครอบครัวมาก
