แต่งงานเพื่อฝึกมือ
เสิ่นเวิ่นฉี เคยเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลอันที่ถูกทอดทิ้ง ก่อนจะบังเอิญถูกรับตัวไปเป็นศิษย์ของหมอเทพผู้สันโดษ ฝึกวิชาแพทย์มาหลายปี แต่กลับรักษาได้แค่สัตว์ ต้องรักษาครบ 9,999 ตัวถึงจะได้รับอนุญาตให้ลงจากเขา จู่ ๆ ตระกูลอันก็มารับตัวเธอกลับบ้าน แต่แท้จริงแล้วแค่อยากใช้เธอเป็นเครื่องมือแต่งงาน เพื่อแลกผลประโยชน์ให้พี่ชาย ขณะกำลังคิดจะหนีงานแต่ง เสิ่นเวิ่นฉีกลับพบว่าเจ้าบ่าวเป็นคุณชายมหาเศรษฐีที่ร่างกายอ่อนแอ เธอจึงคิดได้ทันที แบบนี้ไม่เหมาะเอามาฝึกมือหรอกเหรอ ? สุดท้ายเธอตอบตกลงแต่งงานอย่างไม่ลังเล
แนะนำสำหรับคุณ
เชือกผูกมือ vs กระดาษม้วน
เชือกผูกมือสองคนในฉากแรกดูเหมือนจุดจบ แต่กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของแผนลับ 🕵️♂️ ขณะที่กระดาษม้วนที่ถูกทิ้งลงพื้นกลายเป็นสัญญาณเตือนภัยที่ทุกคนมองข้าม แต่งงานเพื่อฝึกมือ คือการใช้ความรักเป็นอาวุธในสงครามแห่งความจริง
แว่นตาและรอยเลือดบนชุด
แว่นตาของจินเหยียนไม่ได้ทำให้เธอดูอ่อนแอ แต่กลับทำให้สายตาของเธอดูเฉียบคมขึ้นเมื่อเจอศัตรู 💥 รอยเลือดบนชุดโบราณไม่ใช่เครื่องหมายแห่งความพ่ายแพ้ แต่คือประวัติศาสตร์ที่เธอแบกไว้ แต่งงานเพื่อฝึกมือ คือการเปลี่ยนความเจ็บปวดให้เป็นพลัง
ท่าทางคุกเข่าที่ไม่ใช่การยอมแพ้
ทุกคนคิดว่าการคุกเข่าคือความอ่อนแอ แต่ในแต่งงานเพื่อฝึกมือ มันคือการเตรียมพร้อมจะพุ่งขึ้นทันทีที่โอกาสมา 🦅 หลิวเจียอี้กับจินเหยียนคุกเข่าพร้อมกัน แต่สายตาพวกเขาบอกว่า 'เราไม่ใช่เหยื่อ' นี่คือการฝึกมือที่แท้จริง
ดอกไม้บนเสื้อผู้ชาย vs เข็มกลัดดาว
เข็มกลัดดาวของผู้ชายในชุดดำดูหรูหรา แต่กลับซ่อนความหวาดกลัวไว้ใต้รอยยิ้ม 😶 ส่วนดอกไม้บนเสื้อจินเหยียนแม้เปื้อนเลือด ก็ยังคงงดงาม—เพราะความงามไม่ตายง่ายๆ แต่งงานเพื่อฝึกมือ คือการใช้ความอ่อนโยนเป็นเกราะ
มือใหม่หัดเล่นบทนี้จริงๆ
ฉากคุกเก่าๆ แสงฟ้าผ่านหน้าต่าง ทำให้ความกลัวของจินเหยียนดูเป็นรูปธรรมมากขึ้น 🌫️ ท่าทางของหลิวเจียอี้ที่คุกเข่าแต่ไม่ยอมแพ้ แสดงถึงความแข็งแกร่งแบบเงียบๆ แต่งงานเพื่อฝึกมือ ไม่ใช่แค่เรื่องแต่งงาน แต่คือการฝึกใจให้ทนทาน