ฉากในคาเฟ่ที่ดูเงียบสงบกลับซ่อนปมดราม่าไว้อย่างแน่นแฟ้น การส่งต่อเอกสารและบัตรเครดิตบ่งบอกถึงการทำธุรกรรมบางอย่างที่อาจเปลี่ยนชีวิตตัวละครไปตลอดกาล สีหน้าของหญิงสาวในชุดขาวที่เปลี่ยนจากสงบเป็นตกใจ ชวนให้สงสัยว่าในหย่าแล้วไง ฉันเอาคืนหมด จะมีปมอะไรซ่อนอยู่ในเอกสารแผ่นนั้นกันแน่
ชอบการถ่ายทำที่ใช้ภาพระยะใกล้จับอารมณ์ตัวละครมาก โดยเฉพาะแววตาของนางเอกที่สื่อความหมายได้โดยไม่ต้องพูดอะไรออกมาเลย แม้แต่การกระพริบตาหรือการขยับปากเล็กน้อยก็ทำให้เรารู้สึกถึงความตึงเครียด ในหย่าแล้วไง ฉันเอาคืนหมด การแสดงระดับนี้ทำให้คนดูรู้สึกเหมือนกำลังแอบฟังความลับของพวกเขายังไงยังงั้น
ฉากที่พระเอกเดินผ่านพนักงานในออฟฟิศ ดูเหมือนจะเป็นแค่ฉากเปลี่ยนสถานที่ แต่จริงๆ แล้วมันสื่อถึงสถานะและอำนาจของเขาได้อย่างชัดเจน ท่าทางที่มั่นใจและการแต่งตัวที่เนี้ยบกริบ สะท้อนบุคลิกของตัวละครได้เป็นอย่างดี ในเรื่องหย่าแล้วไง ฉันเอาคืนหมด ฉากแบบนี้ช่วยปูพื้นหลังให้ตัวละครดูมีมิติมากขึ้น
ช็อตที่เห็นเอกสารระบุว่าเป็นประวัติเด็กชายอายุ 5 ขวบ ทำเอาคนดูอย่างเราตกใจไม่น้อย มันคือจุดเปลี่ยนที่ทำให้เรื่องราวจากความรักโรแมนติกกลายเป็นดราม่าครอบครัวทันที ความสงสัยเริ่มก่อตัวว่าเด็กคนนี้คือใคร และเกี่ยวข้องกับตัวละครหลักอย่างไร ในหย่าแล้วไง ฉันเอาคืนหมด ปมนี้คงเป็นหัวใจสำคัญของเรื่องแน่นอน
ต้องชื่นชมทีมคอสตูมที่เลือกชุดได้เหมาะกับบุคลิกตัวละครมาก ชุดสีเทาประกายวิบวับของนางเอกในฉากจูบ ดูหรูหราและมีเสน่ห์ ในขณะที่ชุดสีขาวลูกไม้ในฉากคาเฟ่ก็ดูอ่อนโยนแต่แฝงความเข้มแข็ง การเปลี่ยนชุดสะท้อนการเปลี่ยนบทบาทของตัวละครในเรื่องหย่าแล้วไง ฉันเอาคืนหมด ได้เป็นอย่างดีจริงๆ