ชุดสีฟ้าของนางเอกในเรื่องหย่าแล้วไง ฉันเอาคืนหมด ไม่ใช่แค่สวยแต่ยังสื่อถึงตัวละครได้เป็นอย่างดี มันดูหรูหราแต่ก็มีความเปราะบางซ่อนอยู่ ส่วนพระเอกที่เปลี่ยนจากเสื้อเชิ้ตขาวเป็นเสื้อคลุมสีดำก็บอกถึงการเปลี่ยนจากความเป็นทางการสู่ความส่วนตัวได้ชัดเจนมาก
ในซีรีส์หย่าแล้วไง ฉันเอาคืนหมด มีฉากที่แทบไม่มีบทพูดเลย แต่เสียงหายใจของตัวละครกลับสื่อสารได้มากกว่าคำพูดใดๆ โดยเฉพาะฉากที่ทั้งคู่กอดกันบนโซฟา เสียงหายใจที่เร่งรีบบอกถึงความตื่นเต้นและความต้องการที่ซ่อนอยู่ ช่างเป็นงานด้านเสียงที่ละเอียดอ่อนมาก
สิ่งที่ทำให้หย่าแล้วไง ฉันเอาคืนหมด น่าสนใจคือการพัฒนาความสัมพันธ์จากคู่ที่ดูเหมือนจะเกลียดกัน มาเป็นคู่ที่ขาดกันไม่ได้ ฉากในห้องนอนนี้คือจุดเปลี่ยนสำคัญ ที่แสดงให้เห็นว่าภายใต้ความขัดแย้ง มีความรู้สึกที่ลึกซึ้งซ่อนอยู่ ซึ่งค่อยๆ ถูกเปิดเผยออกมาทีละน้อย
การใช้แสงในซีรีส์หย่าแล้วไง ฉันเอาคืนหมด ช่างยอดเยี่ยม โดยเฉพาะฉากเช้าที่แสงแดดส่องผ่านใบไม้เข้ามาในห้อง สร้างบรรยากาศที่อบอุ่นและมีความหวัง ตัดกับฉากกลางคืนที่ใช้แสงสลัวสร้างความลึกลับและโรแมนติก การเปลี่ยนผ่านของแสงบอกเล่าการเปลี่ยนผ่านของอารมณ์ตัวละครได้เป็นอย่างดี
ชอบฉากที่เธอตื่นมาแล้วพบว่าเขายืนอยู่ตรงนั้น มันมีความเขินอายปนกับความประหลาดใจที่แสดงออกทางสีหน้าได้เนียนมาก ในเรื่องหย่าแล้วไง ฉันเอาคืนหมด ฉากนี้สำคัญมากเพราะเป็นการเปลี่ยนผ่านจากคืนที่ร้อนแรงสู่ความจริงในตอนเช้า การแต่งกายของเขาที่ใส่เสื้อคลุมสีดำตัดกับชุดสีฟ้าของเธอช่างเข้ากัน