ตอนที่ชายชุดน้ำเงินก้มลงดูรูปปั้นพระโพธิสัตว์สีขาวแล้วทำท่าทางตื่นเต้นจนแทบจะร้องไห้ มันดูแปลกมากสำหรับงานเลี้ยงระดับนี้ คนรอบข้างก็มองด้วยสายตาแปลกๆ โดยเฉพาะชายชุดเบจที่ยืนกอดอกมองอย่างเย็นชา เรื่องราวในแผนเลี้ยงลูกให้ติดดิน ชวนให้สงสัยว่ารูปปั้นนี้มีความสำคัญอะไรกันแน่
ชายชุดดำที่ไม่มีเสื้อนอกยืนนิ่งๆ ตลอดทั้งฉาก แต่สายตาของเขาเหมือนกำลังวิเคราะห์ทุกอย่างที่เกิดขึ้น ความเงียบของเขาทำให้บรรยากาศตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่คนอื่นพูดกันไม่หยุด ฉากนี้ในแผนเลี้ยงลูกให้ติดดิน แสดงให้เห็นว่าบางครั้งความเงียบก็ทรงพลังกว่าคำพูดมากมาย
แต่ละคนในงานเลี้ยงแต่งตัวไม่เหมือนกันเลย ชายชุดน้ำตาลมีเข็มกลัดรูปปีกทองดูโดดเด่นมาก ส่วนชายชุดดำเรียบๆ แต่ดูมีอำนาจซ่อนอยู่ ชุดแต่ละชุดเหมือนกำลังบอกสถานะและบทบาทของตัวละครในเรื่องแผนเลี้ยงลูกให้ติดดิน ทำให้คนดูเดาได้ว่าใครเป็นใครแค่จากเสื้อผ้า
จากตอนที่ชายชุดน้ำเงินถือกล่องสีแดงแล้วพูดอย่างมั่นใจ พอมาเห็นรูปปั้นพระโพธิสัตว์สีขาวกลับเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้ การเปลี่ยนอารมณ์อย่างรวดเร็วแบบนี้ทำให้คนดูรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้นในเรื่องแผนเลี้ยงลูกให้ติดดิน
ชายชุดเบจที่ยืนมองทุกอย่างด้วยสายตาเย็นชา แต่บางครั้งก็แวบมองชายชุดน้ำเงินด้วยสายตาที่ดูไม่พอใจ ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครสองคนนี้ดูซับซ้อนมาก ในแผนเลี้ยงลูกให้ติดดิน ฉากนี้ทำให้คนดูรู้สึกเหมือนกำลังดูเกมหมากรุกที่แต่ละคนกำลังวางแผนกันอยู่