ชอบมากตรงที่ผู้กำกับใช้มุมกล้องจับอารมณ์ตัวละครได้เจ็บแสบมาก ไม่ต้องใช้คำพูดเยอะก็สื่อความหมายได้ชัดเจน ฉากที่ผู้ชายใส่สูทสีเทากำลังพูดแล้วคนอื่นทำท่าทางเบื่อหรือขัดแย้งในใจ มันสะท้อนโลกความเป็นจริงได้ดีสุดๆ การดำเนินเรื่องใน อัจฉริยะด้านคณิตศาสตร์ เร็วและกระชับ ไม่ยืดเยื้อ ทำให้คนดูอย่างเราต้องจ้องจอไม่กระพริบตา เดี๋ยวจะพลาดโมเมนต์สำคัญๆ ไป บอกเลยว่าฉากดราม่าเรื่องนี้ทำออกมาได้สมจริงจนขนลุก
เรื่องราวใน อัจฉริยะด้านคณิตศาสตร์ ไม่ได้มีแค่การถกเถียงธรรมดา แต่มันคือการต่อสู้ทางความคิดที่แหลมคมมาก ตัวละครแต่ละตัวดูมีปมและแรงจูงใจที่ซับซ้อน การที่หนุ่มใส่เสื้อเชิ้ตลายทางพยายามอธิบายอะไรบางอย่างแล้วถูกแทรกหรือมองด้วยสายตาเหยียดๆ มันทำให้คนดูรู้สึกหงุดหงิดแทนตัวละครสุดๆ ฉากจบของแต่ละตอนมักจะทิ้งปมไว้ให้คิดต่อ บอกเลยว่าใครชอบแนวสืบสวนสอบสวนผสมดราม่าในที่ทำงาน ต้องไม่พลาดเรื่องนี้เด็ดขาด
สิ่งที่ทำให้เรื่อง อัจฉริยะด้านคณิตศาสตร์ น่าสนใจคือดีเทลเล็กๆ น้อยๆ อย่างเช่นการจับจ้องมองกันของตัวละคร หรือการกระดิกนิ้วบนโต๊ะที่แสดงความกังวล การแสดงของนักแสดงทุกคนดูเป็นธรรมชาติมาก โดยเฉพาะสาวผมเปียที่ดูเงียบแต่สายตาแหลมคมสุดๆ ฉากในห้องเรียนที่มีกระดานดำเป็นฉากหลังช่วยเพิ่มบรรยากาศความเครียดได้ดีมาก ดูแล้วรู้สึกเหมือนกำลังแกะปริศนาไปพร้อมกับตัวละคร สนุกและลุ้นระทึกทุกวินาทีจริงๆ
ต้องยกนิ้วให้คนเขียนบทของเรื่อง อัจฉริยะด้านคณิตศาสตร์ เลยครับ ทุกประโยคที่ตัวละครพูดออกมาล้วนมีความหมายซ่อนอยู่ ไม่ใช่แค่บทสนทนาทั่วไปแต่เป็นการปะทะทางความคิดที่ดุเดือดมาก ฉากที่หนุ่มแว่นพยายามจะอธิบายข้อมูลในแล็ปท็อปแล้วถูกคนอื่นขัดจังหวะ มันสะท้อนปัญหาในการทำงานร่วมกันได้ดีสุดๆ การแสดงสีหน้าของพี่ใหญ่ในชุดสูทสีดำที่ดูขรึมแต่ทรงพลัง ทำให้เรารู้สึกเกร็งตามไปด้วย ใครหาซีรีส์สั้นๆ แต่คุณภาพแน่นๆ ต้องเรื่องนี้เลย
บรรยากาศในห้องประชุมเรื่องนี้กดดันสุดๆ แค่เห็นสีหน้าของหนุ่มแว่นตอนแรกก็รู้แล้วว่างานเข้าหนักมาก การตัดสลับไปมาระหว่างตัวละครแต่ละคนทำให้เรารู้สึกเหมือนนั่งอยู่ในวงประชุมนั้นจริงๆ ทุกคนต่างมีวาระซ่อนเร้นและการแสดงออกทางสีหน้าที่ละเอียดอ่อนมาก โดยเฉพาะฉากที่หนุ่มเสื้อลายทางเริ่มพูดแล้วทุกคนเงียบกริบ มันช่างน่าติดตามจริงๆ ใครที่ชอบดราม่าในที่ทำงานต้องดูเรื่อง อัจฉริยะด้านคณิตศาสตร์ นี้เลย รับรองว่าอินจนลืมหายใจ