ชอบวิธีเล่าเรื่องที่ค่อยๆ ป้อนข้อมูลให้คนดูได้คิดตาม ไม่รีบร้อนจนเกินไป แต่ละฉากมีการเชื่อมโยงกันอย่างแนบเนียน ทำให้เราค่อยๆ เข้าใจความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างตัวละคร ฉากที่ตัวละครหญิงในชุดสีน้ำตาลพยายามปกป้องตัวเองแต่กลับถูกกดดันจากคนรอบข้าง ช่างทำให้รู้สึกเห็นใจและอยากเอาใจช่วยสุดๆ การดำเนินเรื่องในอัจฉริยะด้านคณิตศาสตร์นี้ถือว่าทำได้ดีมาก
ต้องชมทีมนักแสดงที่ถ่ายทอดอารมณ์ได้สมจริงมาก โดยเฉพาะฉากที่มีการโต้เถียงกันอย่างรุนแรง สายตาที่เปลี่ยนไปมาของแต่ละคนทำให้เรารู้สึกเหมือนกำลังนั่งอยู่ในห้องประชุมนั้นจริงๆ ความตึงเครียดที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เราไม่สามารถละสายตาจากหน้าจอได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว เรื่องอัจฉริยะด้านคณิตศาสตร์นี้ทำให้เราต้องกลับมาคิดทบทวนเกี่ยวกับความไว้วางใจในความสัมพันธ์
สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้น่าสนใจคือรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ผู้สร้างใส่ใจใส่ลงไป เช่น การแต่งกายของตัวละครที่สะท้อนบุคลิกและสถานะทางสังคม หรือการจัดวางตำแหน่งที่นั่งในห้องประชุมที่บอกเล่าถึงอำนาจและอิทธิพลของแต่ละคน ฉากที่ตัวละครชายในเสื้อลายทางพยายามควบคุมสถานการณ์แต่กลับล้มเหลว ช่างเป็นภาพที่สะท้อนความเป็นจริงของมนุษย์ได้อย่างลึกซึ้ง อัจฉริยะด้านคณิตศาสตร์เรื่องนี้เต็มไปด้วยชั้นเชิงในการเล่าเรื่อง
ตอนแรกคิดว่าเรื่องนี้จะเดินไปในทิศทางไหน แต่พอถึงจุดหนึ่งกลับมีจุดหักมุมที่ทำให้เราต้องกลับมาคิดใหม่ทั้งหมด ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครที่ดูเหมือนจะชัดเจนกลับมีความซับซ้อนซ่อนอยู่เบื้องหลัง ฉากที่ตัวละครหญิงในเสื้อกันหนาวสีขาวพยายามหาความจริงจากคอมพิวเตอร์ ทำให้เราสงสัยว่าเธอจะค้นพบอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนทุกอย่างไปเลยหรือไม่ เรื่องอัจฉริยะด้านคณิตศาสตร์นี้ทำให้เราต้องดูซ้ำเพื่อหาเบาะแสที่อาจพลาดไป
บรรยากาศในห้องประชุมช่างกดดันเหลือเกิน ทุกคนต่างจ้องมองกันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยและหวาดระแวง การแสดงออกทางสีหน้าของตัวละครแต่ละคนบอกเล่าเรื่องราวได้โดยไม่ต้องใช้คำพูด โดยเฉพาะฉากที่ตัวละครหลักพยายามอธิบายบางอย่างแต่กลับถูกมองด้วยความไม่เชื่อใจ ทำให้คนดูอย่างเราต้องลุ้นไปตามๆ กันว่าความจริงคืออะไรกันแน่ เรื่องอัจฉริยะด้านคณิตศาสตร์นี้ทำเอาหัวใจเต้นแรงจริงๆ