ดูแล้วจุกอกมากกับฉากที่ทุกคนถือป้ายสีชมพูมาขอขมาเมิ่งอิน บรรยากาศตึงเครียดจนหายใจไม่ออก สีหน้าของเมิ่งอินที่พยายามเข้มแข็งแต่แววตาเศร้าสร้อยทำเอาคนดูใจสลาย การที่เธอเลือกจะเดินหนีไม่ใช่เพราะใจร้าย แต่เพราะความเจ็บปวดมันยังสดใหม่เกินไป ฉากนี้ใน พากย์เสียง ทายาทเศรษฐีน้ำมัน สะท้อนความจริงของความสัมพันธ์ได้ดีมาก ว่าบางครั้งคำขอโทษก็ไม่สามารถลบความทรงจำร้ายๆ ได้ทันที ต้องใช้เวลาและการกระทำที่มากกว่าคำพูดสวยหรู