ฉากที่หญิงสาวนั่งร้องไห้พร้อมกำหยกไว้ในมือช่างสะเทือนใจอย่างบอกไม่ถูก รอยยิ้มที่เปลี่ยนเป็นน้ำตาในเวลาไม่กี่วินาทีแสดงให้เห็นถึงความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ลึกๆ การดื่มสุราเพื่อกลบกลั้นความรู้สึกเป็นภาพที่เห็นแล้วจุกอกมาก นางพญาเซี่ยงไฮ้ เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งจริงๆ ฉากในห้องสมุดที่เงียบสงัดแต่เต็มไปด้วยความโศกเศร้าทำให้เราอินไปกับตัวละครจนลืมหายใจ
ชอบวิธีการเล่าเรื่องที่ใช้ภาพสะท้อนและความทรงจำมาตัดสลับกัน ฉากที่ชายหนุ่มไร้เสื้อผ้ายืนอยู่ท่ามกลางความมืดกับฉากหญิงสาวในชุดขาวสร้างคอนทราสต์ที่งดงามแต่เจ็บปวด การที่ตัวละครต้องเผชิญหน้ากับอดีตของตัวเองทำให้เนื้อเรื่องในนางพญาเซี่ยงไฮ้ มีมิติมากขึ้น ไม่ใช่แค่การต่อสู้ภายนอกแต่เป็นการต่อสู้ภายในจิตใจที่ดุเดือดไม่แพ้กัน
ฉากการแลกเปลี่ยนของระหว่างชายสองคนในชุดสูทดูมีความลับซ่อนอยู่มาก แววตาที่จ้องมองกันและการส่งมอบวัตถุชิ้นเล็กๆ ดูเหมือนจะเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของเรื่อง บรรยากาศยามค่ำคืนที่เย็นเยือกยิ่งเสริมให้เหตุการณ์ดูน่าสงสัยขึ้นไปอีก ในนางพญาเซี่ยงไฮ้ ทุกการเคลื่อนไหวของตัวละครมีความหมายเสมอ เราต้องคอยจับตาดูทุกรายละเอียดไม่งั้นอาจจะพลาดเบาะแสสำคัญไป
ฉากที่หญิงสาวหัวเราะทั้งที่น้ำตาไหลเป็นฉากที่ทรงพลังมาก มันสื่อถึงความแตกสลายภายในจิตใจที่พยายามจะเก็บอาการไว้แต่ทำไม่ได้อีกแล้ว การกำหยกแน่นจนมือสั่นและการดื่มสุราอย่างบ้าคลั่งแสดงให้เห็นว่าเธอมาถึงจุดสิ้นสุดของความอดทนแล้ว นางพญาเซี่ยงไฮ้ สร้างตัวละครที่มีอารมณ์ร่วมสูงมาก ทำให้เราในฐานะคนดูรู้สึกเจ็บปวดไปกับเธอด้วยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ตัวละครที่แอบซ่อนตัวหลังต้นไม้เพื่อสอดแนมสร้างความตื่นเต้นได้มาก แม้จะไม่ได้เห็นหน้าชัดเจนแต่ภาษากายและการกำมีดแน่นแสดงให้เห็นถึงความตั้งใจที่จะปกป้องหรืออาจจะทำร้ายใครสักคน ความตึงเครียดในฉากนี้ของนางพญาเซี่ยงไฮ้ ทำให้เราต้องลุ้นว่าสุดท้ายแล้วเขาจะเลือกข้างไหน การซ่อนตัวในความมืดเปรียบเสมือนการซ่อนความในใจที่ไม่อาจบอกใครได้