ฉากเปิดเรื่องทำเอาใจสั่นเมื่อตัวละครหญิงใส่แว่นพยายามติดต่อใครสักคนผ่านนาฬิกา แต่กลับขึ้นว่าไม่มีสัญญาณสีแดงฉาน ตัดสลับกับภาพหลอนสีฟ้าที่ดูน่ากลัวมาก บรรยากาศในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม มันอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก การแสดงสีหน้าตกใจของเธอถ่ายทอดความสิ้นหวังออกมาได้ดีมาก คนดูอย่างเราแค่อยากตะโกนบอกให้เธอวิ่งหนีเดี๋ยวนี้
ตัวละครเด็กผมขาวที่โผล่มาพร้อมไม้เบสบอลที่มีควันดำลอยวน ดูเหมือนจะไม่ใช่เด็กธรรมดาแน่ๆ สายตาที่เย็นชาและการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วทำให้เขาดูอันตรายกว่าฝูงซอมบี้เสียอีก ฉากที่เขาเผชิญหน้ากับกลุ่มศัตรูในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม แสดงให้เห็นถึงพลังที่ซ่อนอยู่ การออกแบบคาแรคเตอร์นี้ทำออกมาได้เท่มาก จนเดาไม่ออกเลยว่าเขาเป็นฝ่ายพระเอกหรือตัวร้ายกันแน่
บอสตัวสุดท้ายที่เป็นพยาบาลร่างยักษ์ถือมีดใหญ่ช่างน่ากลัวจริงๆ รอยเย็บทั่วตัวและฟันที่แหลมคมทำให้ดูน่าขยะแขยง ฉากที่เธอจ้องมองเหยื่อด้วยตาแดงก่ำในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม สร้างความกดดันได้มหาศาล เสียงคำรามและบรรยากาศในห้องผ่าตัดที่มืดสลัวช่วยเสริมความสยองขวัญได้สมบูรณ์แบบ ใครที่กลัวหมอหรือโรงพยาบาลดูฉากนี้แล้วคงต้องนอนไม่หลับแน่ๆ
ฉากที่นักรบผมแดงนั่งกอดเข่ามองดาบที่หักเป็นสองท่อนพร้อมเลือดที่ไหลซึม ช่างเป็นภาพที่สะเทือนใจมาก ความพยายามของเธอในการต่อสู้แต่กลับพ่ายแพ้ทำให้คนดูรู้สึกสงสารจับใจ ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ฉากนี้ดูเหมือนจะเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้เธอต้องเผชิญหน้ากับความกลัวภายในใจตัวเอง การแสดงอารมณ์จากสีหน้าที่เจ็บปวดแต่ยังมุ่งมั่นนั้นยอดเยี่ยมมาก
การออกแบบศัตรูที่เป็นนักโทษร่างกำยำถือกระบองและเดินมาเป็นฝูงช่างน่าเกรงขามจริงๆ ฉากที่พวกเขาบุกเข้ามาในห้องพร้อมเสียงคำรามในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำให้รู้สึกถึงความสิ้นหวังของตัวเอกที่ต้องเผชิญกับศัตรูจำนวนมาก รายละเอียดของกล้ามเนื้อและตาที่แดงก่ำของแต่ละตัวทำออกมาได้สมจริงมาก จนอยากให้คุณพระช่วยตัวละครหลักทันทีที่เห็นฉากนี้