ฉากเปิดเรื่องในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำให้ฉันขนลุกทันที หญิงสาวในชุดแดงดูสง่างามแต่แววตาแดงก่ำกลับเต็มไปด้วยความอันตราย การตัดสลับระหว่างความเซ็กซี่กับความสยองขวัญทำได้ดีมาก บรรยากาศในห้องที่ดูเก่าและทรุดโทรมยิ่งเพิ่มความกดดันให้คนดูรู้สึกอึดอัดตามไปด้วย
เด็กผมขาวที่ดูเหมือนไร้เดียงสา กลับมีรอยยิ้มที่ชวนให้ขนหัวลุกในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม การที่เขาสามารถควบคุมสถานการณ์และสั่งการพวกซอมบี้ได้อย่างง่ายดายแสดงให้เห็นถึงพลังที่ซ่อนอยู่ ฉากที่เขาชี้ไปที่ขาของหญิงสาวแล้วเธอต้องก้มหัวให้เงิน เป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้รู้ว่าใครคือผู้ควบคุมตัวจริง
ฉากที่หญิงสาวก้มหน้าก้มตากอบเงินจากถุงผ้าในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม สะท้อนให้เห็นว่าแม้แต่ผีหรือปีศาจก็ยังแพ้ภัยตัวเองเมื่อเห็นผลประโยชน์ การที่เด็กน้อยโยนเงินลงพื้นแล้วทุกคนต้องก้มหน้าก้มตาเก็บ เป็นภาพที่เสียดสีสังคมได้เจ็บแสบมาก แม้จะเป็นเรื่องแฟนตาซีแต่ก็แฝงความจริงของโลกเราไว้
การออกแบบฉากในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำได้ดีมาก ห้องพยาบาลที่ผนังลอก หลอดไฟกระพริบ และเตียงเหล็กที่ขึ้นสนิม ช่วยสร้างบรรยากาศหลอนๆ ได้โดยไม่ต้องพึ่งเอฟเฟกต์ราคาแพง เสียงโซ่และท่อเหล็กที่ดังแว่วๆ ยิ่งทำให้รู้สึกเหมือนเราติดอยู่ในที่แห่งนี้ไปกับตัวละครจริงๆ
ฉากโคลสอัพดวงตาของหญิงสาวในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ที่สะท้อนภาพของเด็กน้อยไว้ข้างใน เป็นงานภาพที่สวยงามและมีความหมายลึกซึ้ง มันบอกเป็นนัยว่าเธอถูกควบคุมหรือถูกจับตามองอยู่ตลอดเวลา การเปลี่ยนสีตาจากแดงเป็นดำเมื่อเธอกลัว แสดงถึงอารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงได้อย่างละเอียดอ่อน