ตัวละครชายที่นั่งรถเข็นในชุดสูทสีเขียวดูมีอำนาจน่าเกรงขามมาก แม้จะนั่งอยู่แต่สายตาที่มองมาที่หญิงสาวในชุดลายใบไม้สีทองนั้นเต็มไปด้วยความหมายซ่อนเร้น การสนทนาระหว่างเขากับหนุ่มหล่อในชุดดำดูตึงเครียดจนคนดูต้องกลั้นหายใจ ฉากนี้ใน ขออภัยนะ ฉันเป็นนางเอก บอกเล่าเรื่องราวของอำนาจและการต่อรองได้ยอดเยี่ยมมากจริงๆ
สีหน้าของหญิงสาวในชุดลายใบไม้เปลี่ยนไปมาอย่างน่าใจหาย จากที่ยิ้มหวานให้หนุ่มหล่อ พอหันมาคุยกับชายรถเข็นกลับดูเศร้าลึกๆ ดวงตาที่แดงก่ำบอกเล่าความทุกข์ใจที่เก็บซ่อนไว้ได้ดีมาก ฉากใกล้ๆ ที่เห็นเธอพยายามกลั้นน้ำตาทำให้คนดูใจสลายตามไปด้วย ขออภัยนะ ฉันเป็นนางเอก ที่ต้องแบกรับความเจ็บปวดแบบนี้คนเดียวจริงๆ
ความสัมพันธ์ระหว่างสามตัวละครหลักดูซับซ้อนเกินกว่าจะเดาทางได้ ชายหนุ่มในชุดดำที่ยืนคั่นกลางระหว่างหญิงสาวกับชายรถเข็นดูเหมือนจะรู้ความลับบางอย่างแต่ไม่ยอมพูดออกมา สีหน้าที่ดูเป็นห่วงแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ทำให้คนดูรู้สึกอึดอัดตามไปด้วย ฉากนี้ใน ขออภัยนะ ฉันเป็นนางเอก สร้างความสงสัยให้คนดูได้เป็นอย่างดี
การเลือกชุดให้กับตัวละครแต่ละคนดูมีความหมายลึกซึ้งมาก ชุดกี่เพ้าสีขาวบริสุทธิ์ของสาวน้อยดูบอบบางและไร้เดียงสา ส่วนชุดลายใบไม้สีทองของนางเอกดูเข้มแข็งแต่ก็ซ่อนความเศร้าไว้ ชุดสูทสีเขียวของชายรถเข็นดูมีอำนาจแต่ก็ดูโดดเดี่ยว การแต่งกายใน ขออภัยนะ ฉันเป็นนางเอก ช่วยเล่าเรื่องราวของตัวละครได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเลย
การแสดงผ่านสายตาของนักแสดงทุกคนในเรื่องนี้ยอดเยี่ยมมาก โดยเฉพาะฉากที่ชายรถเข็นมองมาที่หญิงสาวด้วยสายตาที่ผสมผสานระหว่างความหวังและความเจ็บปวด หรือตอนที่หนุ่มหล่อมองนางเอกด้วยความเป็นห่วงแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ดวงตาของพวกเขาใน ขออภัยนะ ฉันเป็นนางเอก บอกเล่าเรื่องราวได้มากกว่าคำพูดใดๆ ทั้งสิ้น