ชอบวิธีนำเสนอตัวละครใน กลรักบอสเจ้าเล่ห์ ที่มีความขัดแย้งกันอย่างน่าสนใจ ฝ่ายหนึ่งถือดอกไม้ยิ้มแย้ม อีกฝ่ายถือกาแฟหน้าบึ้งตึง ความแตกต่างนี้สร้างจุดขายให้เรื่องดูไม่น่าเบื่อ การแต่งกายและบุคลิกที่ต่างกันสุดขั้วช่วยขับเน้นความดราม่าแบบเบาๆ ได้ดีมาก
ต้องยกนิ้วให้ฉากที่ตัวละครเดินออกมาจากลิฟต์ใน กลรักบอสเจ้าเล่ห์ การแต่งตัวด้วยชุดสีดำสนิทพร้อมแว่นกันแดดเดินมาอย่างมั่นใจ ดูเท่และทรงพลังมาก แสงสว่างและมุมกล้องช่วยเสริมให้ตัวละครดูมีอำนาจทันทีที่ปรากฏตัว เป็นฉากที่สร้างความประทับใจให้ผู้ชมได้ไม่น้อย
เรื่องราวใน กลรักบอสเจ้าเล่ห์ เริ่มน่าสนใจเมื่อมีการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายชัดเจนระหว่างพนักงานที่ถือป้ายต้อนรับกับคนที่ถือกาแฟ การสื่อสารผ่านสายตาและภาษากายทำได้ดีมากโดยไม่ต้องพึ่งคำพูดเยอะ ทำให้คนดูต้องคอยลุ้นว่าความสัมพันธ์ของตัวละครเหล่านี้จะพัฒนาไปในทิศทางไหนต่อ
ดูแล้วรู้สึกถึงบรรยากาศการทำงานที่กดดันใน กลรักบอสเจ้าเล่ห์ แม้จะเป็นฉากต้อนรับแต่กลับเต็มไปด้วยความประหม่าและความไม่ไว้เนื้อเชื่อใจกัน รายละเอียดเล็กๆ อย่างการจับแก้วกาแฟแน่นๆ หรือการยิ้มแห้งๆ ช่วยบอกเล่าเรื่องราวเบื้องลึกของความสัมพันธ์ในองค์กรได้เป็นอย่างดี
ฉากเปิดเรื่องใน กลรักบอสเจ้าเล่ห์ ทำเอาขำไม่หยุดเมื่อพนักงานจัดขบวนต้อนรับแบบจัดเต็มด้วยป้ายแดง แต่พอเจ้านายสาวเดินออกมา บรรยากาศกลับเปลี่ยนเป็นความอึดอัดทันที การแสดงสีหน้าของตัวละครหลักสื่ออารมณ์ได้ดีมาก ทำให้คนดูรู้สึกอินไปกับความประหม่าของสถานการณ์ในออฟฟิศแห่งนี้