การตัดต่อจากห้องเรียนสว่างๆ ไปสู่ฉากห้องนอนที่แสงสลัวและบรรยากาศโรแมนติกจัดจ้านมาก ทำให้คนดูสับสนว่านี่คือความฝันหรือเรื่องจริง ความสัมพันธ์ของคู่พระนางดูมีความลึกซึ้งซ่อนอยู่ สายตาที่มองกันเต็มไปด้วยความหมาย การดำเนินเรื่องใน รักนี้มิอาจลืม ทำได้ดีที่สร้างความสงสัยให้ผู้ชมอยากรู้ต่อว่าเบื้องหลังความสัมพันธ์นี้คืออะไร
ชอบมุมกล้องที่จับรายละเอียดสีหน้าของพระเอกมาก โดยเฉพาะตอนที่ถูกครูเรียกให้ยืนหรือตอนเพื่อนมาแกล้ง แววตาของเขาบอกเล่าความในใจได้ชัดเจนมาก ไม่ต้องพูดอะไรเลยก็รู้สึกร่วมไปกับตัวละคร ฉากที่เขามองเพื่อนแล้วถอนหายใจเบาๆ มันสื่อถึงความเบื่อหน่ายแต่ก็อดทนได้ดี เหมือนตัวละครใน รักนี้มิอาจลืม ที่มีมิติทางอารมณ์ซับซ้อน
ฉากในห้องนอนทำออกมาได้สวยมาก แสงไฟสีชมพูอ่อนๆ กับชุดนอนผ้าซาตินสร้างความรู้สึกหรูหราและโรแมนติก พระเอกดูหล่อมากในชุดนี้ ส่วนนางเอกก็ดูสวยสง่า การพูดคุยกันบนเตียงดูเป็นธรรมชาติมาก เหมือนคู่รักที่เข้าใจกันดี ฉากแบบนี้ใน รักนี้มิอาจลืม ทำให้คนดูใจละลายและอยากมีโมเมนต์แบบนี้บ้างจริงๆ
ตัวละครเพื่อนของพระเอกเป็นตัวสร้างสีสันได้ดีมาก ตอนที่มาตบไหล่แล้วพูดอะไรสักอย่างทำให้พระเอกมองด้วยสายตาเบื่อๆ แต่ก็มีรอยยิ้มมุมปากเล็กน้อย ความสัมพันธ์แบบเพื่อนซี้ที่คอยกวนประสาทแต่ก็หวังดีแบบนี้หาได้ยากในซีรีส์เรื่องอื่น รักนี้มิอาจลืม ใส่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ทำให้เรื่องดูสมจริงและน่าติดตามมากขึ้น
ตัวละครครูในเรื่องนี้ดูมีเสน่ห์มาก ทั้งท่าทางที่เข้มงวดแต่ก็มีความเป็นห่วงนักเรียน ตอนที่ยึดรูปวาดไปแล้วเดินกลับไปหน้ากระดาน สีหน้าของครูดูไม่โกรธมากแต่เหมือนจะขำๆ ด้วยซ้ำ ความสัมพันธ์ระหว่างครูกับนักเรียนในเรื่องนี้ดูอบอุ่นมาก เหมือนครอบครัวเล็กๆ ในห้องเรียน ฉากแบบนี้ใน รักนี้มิอาจลืม ทำให้คนดูรู้สึกอบอุ่นใจ