Bir yatak odası, karanlıkta yalnızca bir lambanın soluk ışığıyla aydınlatılmış. Kumaşlar karışık, yastıklar devrilmiş; sabahın ilk ışığında bile henüz uyanmamış bir çifti hissettiren bir kaos hakim. Ancak bu kaos, bir aşk sahnesi değil — bir çatışmanın habercisi. Kadın, Lin Yaozu, gözlerini açıyor; yüzünde şaşkınlık, ardından içsel bir direnç beliriyor. Yanında, Lin Weiwei’nin ağabeyi olarak tanıtılan genç adam, bir an için gülümseyip başını çeviriyor — sanki bir şeyi saklıyor ya da unutmaya çalışıyor. Bu an, (Dublajlı) Şaşırtıcı Evlilik’in ilk sahnesi olmasına rağmen aslında bir trajedinin prologudur. Çünkü bir dakika sonra kapıdan üçüncü kişi giriyor: Su Yu. Gözleri daralmış, dudakları sıkıca kapalı, elinde şemsiye gibi görünen uzun bir nesneyle. O anda her şey duruyor. Odadaki havada bir elektriklenme var — ne bir aşk üçgeni, ne de komik bir yanlış anlama; tam bir aile içi patlama noktasındayız.
Su Yu’nun sorusu: “Burada ne arıyorsun?” Sessizlikten doğmuş bir darbe gibi gelir. Lin Yaozu, korkuyla değil, bir meydan okuma tonuyla cevap verir: “Lin Yaozu’nun kız arkadaşının arkadaşı.” Bu cümle bir tanıtım değil — bir silahdır. Çünkü o andan itibaren “kız arkadaş” ifadesi artık bir ilişkiyi tanımlamıyor; bir savaş alanını işaret ediyor. Lin Weiwei’nin ağabeyi gülümseyerek “Bunu görmüyor musun?” diye karşılık verir — ancak bu gülümseme bir tebessüm değil, alaycı bir ifadedir. Gözlerinde çılgınlık vardır; sanki bir oyun oynuyormuş gibi, ama oyunun kurallarını yalnızca o biliyor. Bu sahnede üç kişinin pozisyonu simgeseldir: Lin Yaozu, yatağın kenarında, korunmak için bir ceketle sarılmış; Lin Weiwei’nin ağabeyi onun yanında duruyor ama bedeni Su Yu’ya dönük; Su Yu ise kapının eşiğinde, dışarıda kalma kararını vermiş gibi duruyor. Bu üçgen, evdeki fiziksel yerleşimden çok, psikolojik bir güç dengesini yansıtır.
Su Yu’nun tepkisi beklenenin aksine sessiz ve soğuktur. “Senin kardeşimle artık bir bağım yok,” der. Ama sesi titremiyor, gözleri kaçmıyor. Bu bir reddetme değil — bir kesinliktir. Çünkü bir dakika sonra, “Hem benim evim otel değil” diyerek evin sahipliğini ilan eder. Bu cümle bir sınır çizimidir. O andan itibaren Lin Yaozu ve Lin Weiwei’nin ağabeyi misafir değil — işgalci olmuşlardır. Ve işte burada (Dublajlı) Şaşırtıcı Evlilik’in en ince detayı ortaya çıkar: ev, bir mülk değil, bir kimlik alanıdır. Su Yu’nun “otelden” bahsetmesi bir ironidir; çünkü aslında o ev, onun için bir sığınak, bir son noktadır. Onun için bu ev, bir zamanlar sevgilisiyle paylaştığı bir hayalin kalıntısıdır — şimdi ise bir sahne, bir mahkeme salonudur.
Lin Weiwei’nin ağabeyinin “Aklıma geldi, Weiwei seni sevmiyor” demesi, bir bomba gibi patlar. Ancak bu bomba Su Yu’yu sarsmaz. Çünkü o zaten bunu biliyor. Daha da önemlisi, Lin Yaozu’nun yüzündeki ifade değişmez — bir rahatlama mı? Yoksa suçluluk mu? Bu an karakterlerin gerçek duygularını açığa çıkarır: Lin Yaozu, bir “kız arkadaş” rolünü oynamak zorunda kalmış olabilir; Lin Weiwei’nin ağabeyi, kardeş rolünü kullanarak bir ilişkiye müdahale etmeye çalışıyor; Su Yu ise tüm bu oyunların içinde tek gerçek olanı — kendini — korumaya çalışıyor. Ve işte burada dizinin adı olan “Şaşırtıcı Evlilik” kelimesi bir ironi haline gelir. Çünkü bu evlilik hiç de şaşırtıcı değildir — çok açık, çok acımasız, çok insandır.
Konuşmalar hızlanır, sesler yükselir. Lin Weiwei’nin ağabeyi “Benim kız arkadaşım” diyerek Lin Yaozu’yu kollarına alır — ancak bu hareket bir koruma değil, bir sergilemedir. Sanki bir müzede bir eseri gösteriyor gibi. Lin Yaozu bu harekte rahatsızlık hisseder ama direnmeyi seçmez. Çünkü belki de o da bu sahnenin bir parçası olduğunu biliyor. Su Yu’nun “Meğer siz kendimi ezil etmemi bekliyormuşsunuz” demesi bir keşif anıdır. O artık “ezilmek” için orada olmadığını anlamıştır. Bu evde artık bir “kurban” değil, bir “karşı taraf”dır. Ve bu fark tüm dinamiği değiştirir.
Sonrasında gelen telefon sahnesi bir dönüm noktasıdır. Su Yu cebinden bir telefon çıkarır — ancak bu bir acil durum telefonu değil, bir strateji aracıdır. “Alo site yönetimi mi?” diye sorar. Bu soru bir tehdit değildir; bir açıklamadır. Çünkü o andan itibaren evin sahibi artık o değil — bir kurumdur. Ve bu, Lin Weiwei’nin ağabeyinin “Bu ev benim evlilik evim olacaktı” demesine rağmen gerçeği değiştiremez. Çünkü ev bir nişan yüzüğü değil, bir konut sözleşmesidir. Ve Su Yu bu sözleşmenin sahibidir.
Dizinin ikinci kısmı başka bir evde başlar — bu sefer bir villa, suyun kenarında, yansımalarla dolu. Burası zenginlik, statü ve gelenekle dolu bir dünya. Fang Rou ellerini birleştirip dua ederken yüzünde gözyaşları akıyor. Yanında Sheng Jun, Sheng Grubu Başkanı, ciddi ve sessiz duruyor. Bu sahne önceki sahneden çok farklıdır: orada çatışma vardı, burada acı var. Fang Rou’nun elindeki beyaz taş, “Shaoting olsaydı şimdi” yazısıyla bir anı taşıyor. Ve işte burada (Dublajlı) Şaşırtıcı Evlilik’in ikinci katmanı ortaya çıkar: bu bir aşk hikâyesi değil, bir kayıp hikâyesidir. Shaoting’in ölümü bu ailenin tüm dengeğini bozmuştur. 25 yaşında öldü — genç bir hayat, bir gelecek, bir umut. Ve annesi “Nasıl yaşayır?” diye soruyor. Bu soru bir acıyla dolu değil — bir boşlukla doludur. Çünkü cevap yoktur.
Sheng Jun’un “Evet, Shaoting burada olsaydı” demesi bir kabullenmedir. Ancak bu kabullenme bir teslimiyet değil — bir mücadele. Çünkü o “Shen ailesinin varisiyle evlenmişti” derken bir gerçeği hatırlatıyor: Shaoting’in yerini doldurmak için başka bir genç getirilmiştir. Ve bu genç Lin Yaozu olabilir mi? Belki. Ama Fang Rou’nun gözyaşları bu “yer değiştirme” fikrini reddediyor. Çünkü bir insanın yerini başka biri dolduramaz — özellikle de bir annenin oğlu.
Üçüncü karakter bir rahip figürü olarak girer: “Öğretmen, her doğum gününde, her seferinde 100 milyon bağışlıyorum” der. Bu cümle bir gurur değil — bir suçluluk itirafıdır. Çünkü 18 yıl önce Shaoting’in doğum gününe 100 milyon bağış yapmıştı; ama o gece oğlu öldü. Ve şimdi “Lütfen söyler misiniz bana… Lütfen!” diye yalvaran Fang Rou, bir annenin en büyük korkusunu dile getiriyor: “Ben ne zaman öğlenebilirim?” Bu soru bir zaman sorusu değil — bir vicdan sorusudur. Çünkü anneler çocuklarının ölümünden sonra yaşamaya devam etmek zorundadır. Ve bu yaşam bir ceza gibi olur.
Rahip’in “Her karşılaşma kadere ve şartlara tabiidir. Zorla olmaz” demesi bir teselli değil — bir uyarıdır. Çünkü bu dizide hiçbir şey rastgele değildir. Lin Yaozu’nun Su Yu’nun evine girmesi bir kazadan çok, bir kaderin işareti gibidir. Ve işte burada (Dublajlı) Şaşırtıcı Evlilik’in en derin teması ortaya çıkar: evlilik bir seçim değil — bir sonuçtur. Önceki bir ölümün, bir sonraki hayatın üzerindeki gölgesidir. Lin Weiwei’nin ağabeyinin “Benim kız arkadaşım” demesi bir sahne oyunu olabilir; ancak Fang Rou’nun “Usta” demesi bir dua gibidir. Çünkü o artık bir anne değil — bir acı taşıyan bir ruhtur.
Son sahnede Su Yu’nun telefonu tutan el, Fang Rou’nun gözyaşlarına odaklanırken iki dünya birbirine dokunuyor. Bir yanda genç bir erkek, bir evi korumak için telefonla konuşuyor; diğer yanda bir anne, bir oğlunun taşını ellerinde tutuyor. Bu iki sahne birbirine bağlanıyor — çünkü Lin Yaozu hem Su Yu’nun geçmişinin bir parçası olabilir, hem de Shaoting’in yerini doldurmak isteyen biri olabilir. Ve işte bu yüzden (Dublajlı) Şaşırtıcı Evlilik sadece bir aşk hikâyesi değil; bir aile trajedisinin, bir gençliğin çöküşünün ve bir annenin acısının birleştiği bir yapıttır. Her karakter bir maskeye bürünmüş — ancak maske altındaki gerçek hep aynıdır: kimse kimsenin yerini dolduramaz. Ve bu gerçek en şaşırtıcı olanı yapar: evlilik aslında bir başlangıç değil, bir bitişin ardından gelen bir sessizliktir.
