แม่ฝูกับลูกกตัญญู
ยี่สิบปีผ่านไป ความเจ็บปวดยังอยู่
การตัดภาพข้ามเวลาไปยี่สิบปีสร้างความตกตะลึงไม่น้อย จากแม่ที่ร้องไห้กลายเป็นแม่ที่ดูเหนื่อยล้าและถูกปฏิบัติเหมือนสิ่งของ การที่ลูกชายคนโตต้องมาชั่งน้ำหนักแม่ตัวเองบนตาชั่งหมูมันช่างโหดร้ายและน่าเศร้ามาก เรื่องราวใน แม่ฝู ช่วงนี้ดูแล้วหดหู่ใจจริงๆ สงสารแม่ที่ต้องมารับกรรมแบบนี้
ลูกชายคนเล็กกับท่าทางอันน่ารังเกียจ
ตัวละครลูกชายคนเล็กที่แต่งตัวจัดจ้านและทำตัวเหมือนเจ้าพ่อในหมู่บ้าน สร้างความหมั่นไส้ได้ยอดเยี่ยมมาก ท่าทางเย่อหยิ่งและการพูดจาที่ดูถูกแม่ตัวเองทำให้คนดูอยากเข้าไปสั่งสอนแทนพี่ชายคนอื่นจริงๆ การแสดงของนักแสดงคนนี้ทำให้เรารู้สึกเกลียดตัวละครได้ทันทีที่ปรากฏตัว
ความเงียบของแม่ที่ดังกว่าเสียงใดๆ
สิ่งที่ชอบที่สุดในคลิปนี้คือการแสดงผ่านสีหน้าของแม่ที่ไม่ต้องพูดอะไรเลยแต่สื่อความเจ็บปวดออกมาได้หมดจด โดยเฉพาะฉากที่ถูกจับนั่งในตะกร้าแล้วถูกลากไปมา สายตาที่มองลูกๆ สลับกับมองพื้นดินมันบอกเล่าความหมดหวังได้ชัดเจนมาก ดูในเน็ตชอร์ตแล้วรู้สึกสงสารจับใจ
ก้อนหินในกระเป๋าเสื้อกับความลับที่ซ่อนอยู่
รายละเอียดเล็กๆ อย่างก้อนหินที่ลูกชายคนโตค้นพบในกระเป๋าเสื้อแม่สร้างความสงสัยให้คนดูมาก มันคืออะไรกันแน่ ทำไมแม่ต้องซ่อนไว้ เรื่องราวใน แม่ฝู เริ่มมีความซับซ้อนมากขึ้นจากจุดเล็กๆ นี้ ทำให้เราอยากติดตามต่อว่าก้อนหินนี้จะนำไปสู่ความจริงอะไรบางอย่างหรือไม่
ความแตกต่างของลูกชายทั้งสามคน
การออกแบบตัวละครลูกชายทั้งสามคนมีความแตกต่างกันชัดเจนมาก คนโตดูเป็นผู้ใหญ่และมีความรับผิดชอบ คนกลางดูเป็นผู้มีการศึกษาและนิ่งสงบ ส่วนคนเล็กดูเป็นอันธพาลที่เห็นแก่ตัว ความขัดแย้งระหว่างพี่น้องนี้ทำให้เนื้อเรื่องน่าสนใจมาก ดูแล้วอยากรู้ว่าใครจะเป็นคนกอบกู้สถานการณ์นี้
