แค่ฉากเปิดมาก็รู้เลยว่างานนี้ไม่ธรรมดา สายตาของหญิงสาวในชุดสีเงินที่จ้องมองชายหนุ่มสวมหน้ากากเต็มไปด้วยความโกรธแค้น แต่สิ่งที่ทำให้ผมสะดุดที่สุดคือหญิงสาวในชุดดำที่ดูภายนอกสงบเสงี่ยมแต่กลับกล้าทำพฤติกรรมท้าทายแบบนี้ การเทแก้วแชมเปญทิ้งแล้วดื่มใหม่เป็นการประกาศศักดาที่ชัดเจนมาก ดูแล้วรู้สึกอินไปกับบรรยากาศการแก้แค้นใน เสียใจที่ไม่ได้พบกันก่อนแต่งงาน จริงๆ อยากเห็นตอนต่อไปเร็วๆ ว่าใครจะเป็นผู้ชนะในเกมนี้
ชอบวิธีการเล่าเรื่องผ่านภาษากายของนักแสดงมาก โดยเฉพาะชายหนุ่มในชุดสูทสีเขียวที่สวมหน้ากากปิดบังอารมณ์ แต่แววตากลับบอกเล่าเรื่องราวมากมาย หญิงสาวในชุดดำดูมีความลับซ่อนอยู่ภายใต้รอยยิ้มและท่าทางสุภาพ การที่เธอเลือกจะดื่มแชมเปญจากแก้วที่เททิ้งไว้บนโต๊ะสีเขียวเป็นการแสดงออกเชิงสัญลักษณ์ที่แหลมคมมาก ฉากนี้ใน เสียใจที่ไม่ได้พบกันก่อนแต่งงาน ทำให้ผมต้องกลับมาดูซ้ำหลายรอบเพื่อจับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ซ่อนอยู่
พล็อตเรื่องดูน่าสนใจมากเมื่อมีตัวละครสามคนที่ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์ซับซ้อน หญิงสาวในชุดเลื่อมพยายามแสดงความเป็นเจ้าของหรือความไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน ในขณะที่ชายหนุ่มกลับเลือกที่จะนิ่งเงียบ ส่วนหญิงสาวในชุดดำดูเหมือนจะเป็นตัวแปรสำคัญที่เข้ามาเปลี่ยนเกมทั้งหมด ฉากการดื่มแชมเปญอย่างท้าทายทำให้รู้ว่าเธอไม่ใช่ตัวละครธรรมดาๆ แน่นอน ดูแล้วรู้สึกตื่นเต้นไปกับปมขัดแย้งใน เสียใจที่ไม่ได้พบกันก่อนแต่งงาน มากๆ
ต้องชมคอสตูมดีไซเนอร์ที่เลือกชุดให้ตัวละครได้สื่อคาแรคเตอร์ชัดเจนมาก ชุดเลื่อมสีเงินดูโดดเด่นแต่ก็ดูอันตราย ชุดดำดูเรียบง่ายแต่ทรงพลัง ส่วนชุดสูทสีเขียวกับหน้ากากสีขาวดูลึกลับน่าค้นหา การที่หญิงสาวในชุดดำเลือกจะดื่มจากแก้วที่วางอยู่บนโต๊ะแทนที่จะถือแก้วใหม่ เป็นการแสดงออกถึงความไม่ยอมแพ้และต้องการท้าทายกฎเกณฑ์บางอย่าง ฉากนี้ใน เสียใจที่ไม่ได้พบกันก่อนแต่งงาน ทำให้ผมประทับใจในรายละเอียดการผลิตมาก
ผู้กำกับสร้างบรรยากาศในงานเลี้ยงได้สมจริงมาก แม้จะเป็นฉากที่ดูหรูหราแต่กลับมีความอึดอัดแผ่ซ่านไปทั่วห้อง สายตาของหญิงสาวในชุดสีเงินที่จ้องมองชายหนุ่มสวมหน้ากากเหมือนจะเผาผลาญ ในขณะที่หญิงสาวในชุดดำกลับทำตัวสบายๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น การกระทำที่เทแชมเปญทิ้งแล้วดื่มใหม่เป็นการท้าทายที่ชัดเจนมาก ดูแล้วรู้สึกเหมือนกำลังนั่งอยู่ในงานเลี้ยงนั้นจริงๆ อยากทราบจุดจบของเรื่องราวใน เสียใจที่ไม่ได้พบกันก่อนแต่งงาน จังเลย