ต้องชื่นชมคอสตูมในเรื่องหงส์คืนวัง ที่วิจิตรบรรจงมาก โดยเฉพาะชุดสีเขียวมรกตของนางเอกที่ตัดกับฉากสีทองอร่าม แต่ความสวยงามของชุดกลับยิ่งขับเน้นความโศกเศร้าของตัวละครได้ดียิ่งขึ้น เป็นงานภาพที่งดงามและกินใจ
ชอบฉากที่นางเอกพยายามซ่อนแผลที่มือมาก ในหงส์คืนวัง การกระทำเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้สื่อความหมายได้มากกว่าคำพูดเป็นพันคำ พระเอกที่มองเห็นแต่ไม่เอ่ยถาม ยิ่งทำให้บรรยากาศตึงเครียดและน่าติดตามสุดๆ
ฉากที่พระเอกยืนนิ่งมองนางเอกร้องไห้ในหงส์คืนวัง เป็นฉากที่เงียบแต่ทรงพลังมาก ไม่ต้องมีบทพูดเยอะก็สื่ออารมณ์ได้ครบถ้วน การตัดสลับระหว่างความเจ็บปวดของนางเอกและความเย็นชาของพระเอกทำได้ดีมาก
สัญลักษณ์ของกลีบดอกไม้ที่ร่วงหล่นในหงส์คืนวัง ช่างเปรียบเสมือนหัวใจของนางเอกที่แตกสลาย ฉากนี้ถ่ายทำออกมาได้สวยงามและเศร้ามาก ทุกองค์ประกอบในฉากช่วยส่งเสริมอารมณ์ของเรื่องได้อย่างลงตัว
สีหน้าของพระเอกในหงส์คืนวัง ที่พยายามข่มอารมณ์แต่แววตากลับบอกความในใจ ช่างเป็นการแสดงที่ละเอียดอ่อนมาก อยากทราบจริงๆ ว่าเบื้องหลังความเย็นชานี้ซ่อนความรักหรือความเจ็บปวดอะไรไว้บ้าง